Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 6

Panowanie nad sobą

^2 1 Nie oddawaj siebie na wolę swych żądz,
abyś jak bawół nie był [nimi] miotany.
³ Liście zmarnujesz, owoce zniszczysz
i pozostawisz siebie jak uschłe drzewo.
⁴ Zła żądza zgubi tego, kto jej nabył,
i uczyni go uciechą dla wrogów.

Przyjaciele

⁵ Miła mowa pomnaża przyjaciół,
a język uprzejmy pomnaża miłe pozdrowienia.
⁶ Żyjących z tobą w pokoju może być wielu,
ale gdy idzie o doradców, [niech będzie] jeden z tysiąca!
⁷ Jeżeli chcesz mieć przyjaciela, posiądź go po próbie,
a niezbyt szybko mu zaufaj!
⁸ Bywa bowiem przyjaciel, ale tylko na czas jemu dogodny,
nie pozostanie nim w dzień twego ucisku.
⁹ Bywa przyjaciel, który przechodzi do nieprzyjaźni
i wyjawia wasz spór na twoją hańbę.
¹⁰ Bywa przyjaciel, ale tylko jako towarzysz stołu,
nie wytrwa on w dniu twego ucisku.
¹¹ W powodzeniu twoim będzie jak [drugi] ty,
z domownikami twymi będzie w zażyłości.
¹² Jeśli zaś zostaniesz poniżony, stanie przeciw tobie
i skryje się przed twym obliczem.
¹³ Od nieprzyjaciół bądź z daleka
i miej się na baczności przed twymi przyjaciółmi.
¹⁴ Wierny bowiem przyjaciel potężną obroną,
kto go znalazł, skarb znalazł.
¹⁵ Za wiernego przyjaciela nie ma odpłaty
ani równej wagi za wielką jego wartość.
¹⁶ Wierny przyjaciel jest lekarstwem życia;
znajdą go bojący się Pana.

Zdobywanie mądrości

¹⁷ Kto się boi Pana, dobrze pokieruje swoją przyjaźnią,
bo jaki jest on, taki i jego bliźni.
¹⁸ Synu, od młodości swej staraj się o naukę,
a będziesz ją nabywał aż do siwizny.
¹⁹ Jak oracz i siewca przystępuj do niej
i czekaj na dobry jej plon;
trochę się utrudzisz pracując nad nią,
ale wnet będziesz spożywał jej owoce.
²⁰ Jakże bardzo twarda jest dla nieuków,
a lekkoduch w niej nie wytrwa.
²¹ Jak potężny kamień próby² go przytłoczy
i nie będzie zwlekał z jej odrzuceniem.
²² Mądrość bowiem, zgodnie ze swą nazwą³,
nie dla wielu jest dostrzegalna.
²³ Słuchaj, synu, przyjmij me zasady,
a rady mojej nie odrzucaj!
²⁴ Włóż nogi w jej dyby,
a szyję swą w jej obrożę!
²⁵ Poddaj ramiona swe i dźwignij ją,
a nie zżymaj się na jej więzy!
²⁶ Całą duszą zbliż się do niej
i strzeż jej dróg ze wszystkich sił!
²⁷ Ubiegaj się o nią, szukaj, a da ci się poznać,
a gdy ją posiądziesz, nie wypuszczaj z objęć!
²⁸ Na koniec bowiem znajdziesz miejsce jej odpoczynku,
a to ci się w radość obróci.
²⁹ Dyby jej będą ci walną obroną,
a obroża jej strojem zaszczytnym.
³⁰ Złota bowiem jest na niej szata,
a więzy jej są z nici purpurowych⁴.
³¹ Jak strój wspaniały ją przywdziejesz,
jak wieniec radosnego uniesienia włożysz na siebie.
³² Jeżeli jej będziesz pożądał, posiądziesz naukę,
jeśli dołożysz uwagi, zdatny będziesz do zrobienia wszystkiego.
³³ Jeżeli będziesz lubił słuchać, nauczysz się,
i jeśli nakłonisz ucha swego, będziesz mądry.
³⁴ Stań na zgromadzeniu starszych:
a [jeśli] kto jest mądry, przyłącz się do niego!
³⁵ Chętnie słuchaj wszelkiego wykładu rzeczy Bożych,
a przysłowia rozumne niech nie ujdą twojej uwagi!
³⁶ Jeżeli ujrzysz kogoś mądrego, już od wczesnego rana idź do niego,
a stopa twoja niech ściera progi drzwi jego!
³⁷ Rozmyślaj nad zarządzeniami Pana,
a przykazaniami Jego zawsze pilnie się zajmuj!
On sam umocni twe serce,
a pożądana mądrość będzie ci dana.

Przypisy

1. W wielu wydaniach Syr 5,15 b otrzymuje oznaczenie: Syr 6,1. Stąd pozorny brak wiersza. Tekst zresztą skażony.
2. Duży, okrągły kamień, którym młodzież, przez podnoszenie, próbowała swych sił.
3. Hebr. termin tu użyty wiąże się z czynnościami: "pouczać", "karać", "zwracać uwagę". Mądrość tak pojęta nakłada pewne więzy, krępuje złe skłonności, dlatego wielu nie chce jej dostrzec.
4. Wg hebr.