Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 7

Różne przestrogi i rady

¹ Nie czyń zła, aby cię zło nie pochłonęło.
² Odstąp od nieprawości, a ona odstąpi od ciebie.
³ Synu, nie siej [przestępstw] w bruzdy niesprawiedliwości,
a nie będziesz żął jej siedmiokrotnych plonów.
^4 1 Nie szukaj u Pana władzy
ani u króla zaszczytnego miejsca!
⁵ Nie usprawiedliwiaj się przed Panem
i nie staraj się uchodzić za mądrego przed królem!
⁶ Nie staraj się być sędzią,
bo może nie zdołasz wykorzenić niesprawiedliwości
lub zlękniesz się oblicza władcy
i dasz zgorszenie, wbrew swej uczciwości.
⁷ Nie występuj przeciw ludowi miasta
ani nie uniżaj się przed pospólstwem!
⁸ Nie dodawaj ponownie grzechu do grzechu,
albowiem i za jeden nie będziesz wolny od kary.
⁹ Nie mów: «Wejrzy na wielką liczbę mych darów
i kiedy złożę ofiarę Bogu Najwyższemu, przyjmie ją».
¹⁰ Niech ci nie zabraknie ufności w czasie twej modlitwy
i nie zaniedbuj czynić jałmużny!
¹¹ Nie naśmiewaj się z człowieka, który w duszy jest rozgoryczony,
jest bowiem Ktoś, kto poniża ale i wywyższa.
¹² Przeciw bratu nie uprawiaj kłamstwa
ani nie czyń podobnie wobec przyjaciela!
¹³ Nie mów żadnego kłamstwa,
albowiem trwanie w nim wcale nie prowadzi do dobrego.
¹⁴ Na zgromadzeniu starszych nie bądź gadatliwy,
a w modlitwie swej nie powtarzaj [tylko] słów!
¹⁵ Nie czuj wstrętu do pracy uciążliwej
i do uprawy roli, której Twórcą jest Najwyższy.
¹⁶ Nie doliczaj siebie do mnóstwa grzeszników,
pamiętaj, że gniew karzący nie zwleka.
¹⁷ Upokórz bardzo swą duszę,
albowiem karą dla bezbożnych ogień i robak².
¹⁸ Nie wymieniaj przyjaciela za pieniądze
ani brata prawdziwego za złoto z Ofiru.
¹⁹ Nie odchodź od żony mądrej i dobrej,
albowiem miłość jej cenniejsza niż złoto.
²⁰ Nie krzywdź sługi rzetelnie pracującego
ani najemnika oddającego się zajęciu z całej duszy!
²¹ Dusza twa niech miłuje rozumnego sługę
i nie pozbawiaj go wolności!

Dzieci i żona

²² Posiadasz stada? Doglądaj ich,
a jeśli masz z nich pożytek, niech zostaną przy tobie!
²³ Masz dzieci? Wychowuj je,
zginaj im karki od młodości!
²⁴ Córki posiadasz? Czuwaj nad ich ciałem,
a nie uśmiechaj się do nich!^3
25 Wydaj za mąż córkę, a dokonasz wielkiego dzieła,
ale daj ją mądremu mężowi!
²⁶ Masz żonę według twego upodobania, nie odrzucaj jej,
ale znienawidzonej nie obdarzaj zaufaniem.

Rodzice

²⁷ Z całego serca czcij swego ojca,
a boleści rodzicielki nie zapominaj!^4
28 Pamiętaj, że oni cię zrodzili,
a cóż im zwrócisz za to, co oni tobie dali?

Kapłani

²⁹ Z całej swej duszy czcij Pana
i szanuj Jego kapłanów!
³⁰ Z całej siły miłuj Tego, co cię stworzył,
i nie porzucaj sług Jego ołtarza!
³¹ Bój się Pana i oddawaj cześć kapłanowi⁵,
oddaj cześć mu należną, jak ci nakazano:
pierwociny z ofiary przebłagalnej, dar łopatek
z ofiary oczyszczenia i pierwociny rzeczy świętych⁵.

Biedni i doświadczeni

³² Wyciągnij rękę do ubogiego,
aby twoje błogosławieństwo było pełne.
³³ Miej dar łaskawy dla każdego, kto żyje,
nawet umarłym nie odmawiaj oznak przywiązania!^6
34 Nie usuwaj się od płaczących
i smuć się ze smucącymi!
³⁵ Nie ociągaj się z odwiedzeniem chorego człowieka,
albowiem za to będą cię miłować.

Roztropność i zastanowienie

³⁶ We wszystkich sprawach pamiętaj o swym kresie,
a nigdy nie zgrzeszysz.

Przypisy

1. Niedobrą jest rzeczą starać się o znaczenie tak u Boga, jaki i u władców ziemskich: należy przyjąć to, co Bóg daje.
2. Por. Jdt 16,17; Iz 66,24; Mk 9,43-48.
3. Tzn. nie bądź zbytnio pobłażliwym.
4. Por. Wj 20,12; Tb 4,3n.
5. Według Prawa pewne części ofiary przypadały kapłanom; por. Wj 29,28; Kpł 2,3; Kpł 10,14n; Pwt 12,19; Pwt 18,1-8; 1 Tm 5,17n; stąd "rzeczy święte" - przeznaczone dla świątyni i kapłanów.
6. O obowiązkach względem zmarłych por. 2 Sm 21,10-14; Tb 1,17n; Tb 12,12n; 2 Mch 12,39-45.