Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 5

Bogactwa i zuchwałość

¹ Nie polegaj na swoich bogactwach
i nie mów: «Jestem samowystarczalny»¹.
² Nie daj się uwieść żądzom i sile,
by iść za zachciankami swego serca.
³ Nie mów: «Któż mi ma coś do rozkazywania?»
Albowiem Pan z całą pewnością wymierzy ci sprawiedliwość.
⁴ Nie mów: «Zgrzeszyłem i cóż mi się stało?»
Albowiem Pan jest cierpliwy.
⁵ Nie bądź tak pewny darowania ci win,
byś miał dodawać grzech do grzechu.
⁶ Nie mów: «Jego miłosierdzie
zgładzi mnóstwo moich grzechów».
U Niego jest miłosierdzie, ale i zapalczywość,
a na grzeszników spadnie Jego gniew karzący.
⁷ Nie zwlekaj z nawróceniem do Pana
ani nie odkładaj tego z dnia na dzień:
nagle bowiem gniew Jego przyjdzie
i zginiesz w dniu wymiaru sprawiedliwości.
⁸ Nie polegaj na bogactwach niesprawiedliwie nabytych,
nic ci bowiem nie pomogą w nieszczęściu.

Kultura języka

⁹ Nie przewiewaj zboża przy każdym wietrze
ani nie chodź po każdej ścieżce -
takim jest bowiem grzesznik dwujęzyczny².
¹⁰ Twardo stój przy swym przekonaniu
i jedno miej tylko słowo!
¹¹ Bądź skory do słuchania,
a odpowiadaj po namyśle!
¹² Jeśli znasz się na rzeczy, odpowiedz bliźniemu,
a jeśli nie, rękę twą połóż na ustach!
¹³ W mowie jest chwała i hańba człowieka,
a język może sprowadzić jego upadek.
¹⁴ Bacz, abyś nie był nazwany oszczercą
i nie czyń swym językiem zasadzek.
Bo złodziej doznaje hańby,
a dwujęzyczny najgorszego napiętnowania.
¹⁵ Nie uchybiaj ani w wielkich, ani w małych rzeczach,
i nie stawaj się wrogiem zamiast być przyjacielem;
jak bowiem złe imię odziedziczy hańbę i naganę,
tak również grzesznik dwujęzyczny.

Przypisy

1. Por. Syr 11,24; Łk 12,15-21; Ap 3,17.
2. Tzn. taki, który co innego myśli, a co innego mówi.