Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 47

Natan i Dawid

¹ Po nim powstał Natan,
aby być prorokiem za dni Dawida¹.
² Jak tłuszcz się oddziela od ofiar dziękczynnych,
tak Dawid - od synów Izraela.
³ Z lwami igrał jakby z koźlętami
i z niedźwiedziami jak z jagniętami owiec².
⁴ Czyż w młodości swej nie zabił olbrzyma
i nie usunął hańby ludu,
gdy podniósł rękę i kamieniem z procy
obalił pychę Goliata?^3
5 Wezwał bowiem Pana Najwyższego,
który dał prawicy jego taką siłę,
że zgładził człowieka potężnego w walce
i wywyższył moc swego ludu.
⁶ Tak wysławiano go po dziesięć tysięcy razy
i wychwalano z powodu błogosławieństw Pana,
przynosząc mu koronę chwały⁴.
⁷ Albowiem starł nieprzyjaciół znajdujących się wokół,
zniszczył wrogich Filistynów
i złamał ich moc aż do dnia dzisiejszego.
⁸ Każdym swym czynem oddał chwałę
Świętemu i Najwyższemu; słowami uwielbienia⁵
z całego serca swego śpiewał hymny
i umiłował Tego, który go stworzył.
^9 6 Postawił przed ołtarzem śpiewających psalmy
i mile płynął dźwięk ich głosów;
¹⁰ świętom nadał przepych
i upiększył doskonale uroczystości,
aby wychwalano święte imię Pana
i by przybytek już od rana rozbrzmiewał echem.
¹¹ Pan darował mu grzechy,
moc jego podniósł na wieki,
zawarł z nim przymierze królewskie
i dał tron chwały w Izraelu⁷.

Salomon

¹² Po nim nastał syn rozumny,
który dzięki niemu mógł mieszkać bezpiecznie.
¹³ Salomon królował w czasie spokojnym,
Bóg dał mu wokoło pokój,
aby postawił dom Jego imieniu
i przygotował przybytek na wieki⁸.
¹⁴ Jakże byłeś mądry w swojej młodości
i napełniony rozumem, jakby rzeką!^9
15 Dusza twa okryła ziemię
i zasypałeś ją zagadkowymi przypowieściami¹⁰.
¹⁶ Do odległych wysp doszło twe imię,
przez swój pokój byłeś umiłowany;
¹⁷ z powodu hymnów, przysłów, przypowieści
i odpowiedzi podziwiały cię kraje¹¹.
¹⁸ W imię Pana Boga,
który jest nazwany Bogiem Izraela,
nazbierałeś złota jak cyny
i jak ołowiu nagromadziłeś srebra¹².
¹⁹ Niestety, kobietom wydałeś swe lędźwie
i wyuzdaniu oddałeś władzę nad swym ciałem¹³.
²⁰ Splamiłeś swą chwałę,
zhańbiłeś swoje potomstwo,
sprowadzając gniew na dzieci
i napełniając je smutkiem z powodu twojej głupoty:
²¹ ponieważ powstała podwójna władza najwyższa
i z Efraima poczęło się zbuntowane królestwo.
²² Pan jednak nie pozbawił go miłosierdzia swego
i nie cofnął żadnego słowa
ani nie odmówił wybranemu swemu potomka,
i nie zatracił potomstwa tego, który Go umiłował;
Jakubowi zostawił Resztę,
a korzeń z niej Dawidowi.

Roboam

²³ Salomon spoczął z przodkami swymi
i pozostawił po sobie potomka,
najgłupszego z ludu i pozbawionego rozumu,
Roboama¹⁴, który swym zamysłem wywołał odstępstwo narodu.

Jeroboam¹⁵

²⁴ Jeroboam, syn Nebata, sprawił, że Izrael zgrzeszył
i wprowadził Efraima na drogę grzechu,
a grzechy ich tak bardzo się mnożyły,
że wypędziły ich z własnej ziemi.
²⁵ Oddawali się wszelkim niegodziwościom,
aż przyszła na nich pomsta.

Przypisy

1. Por. 2 Sm rozdz. 7 [->1 Sm 7,1]; 2 Sm rozdz. 12 [->2 Sm 12,1].
2. Por. 1 Sm 17,34n.
3. Por. 1 Sm 17,40-54.
4. Por. 1 Sm 18,7; 2 Sm 5,1-3.
5. Tj. psalmami. Por. 2 Sm 23,1.
6. Por. 1 Krn 16,4-43.
7. Por. 2 Sm 7,5-17; 2 Sm 11,2-12,13.
8. Por. 1 Krl 5,17-19; 1 Krl 6,1-38.
9. Por. 1 Krl 3,4-28.
10. Por. 1 Krl 5,9-14.
11. Por. 1 Krl 10,1-10.
12. Por. 1 Krl 10,14-27.
13. Por. 1 Krl 11,1-13.
14. Por. 1 Krl 12,1-20.
15. Por. 1 Krl 12,26-13,10; 1 Krl 13,33n; 2 Krl 17,7-23.