Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 30

Wychowanie

¹ Kto miłuje swego syna, często używa na niego rózgi,
aby na końcu mógł się nim cieszyć.
² Kto wychowuje swego syna, będzie miał z niego pociechę
i dumny będzie z niego między znajomymi.
³ Kto kształci swego syna, budzi zazdrość u wroga,
a wobec przyjaciół będzie nim się cieszył.
⁴ Skończył życie jego ojciec, ale jakby nie umarł,
gdyż podobnego sobie zostawił.
⁵ W czasie życia swego widział go i doznał radości,
a i przy śmierci swej nie został zasmucony.
⁶ Przeciwnikom zostawił mściciela,
a przyjaciołom tego, który im okaże wdzięczność.
⁷ Rozpieszcza syna swego ten, kto opatruje każdą jego ranę
i komu na każdy jego głos wzruszają się wnętrzności.
⁸ Koń nieujeżdżony jest narowisty,
a syn zostawiony samemu sobie staje się zuchwały.
⁹ Pieść dziecko, a wprawi cię w osłupienie,
baw się nim, a sprawi ci smutek.
¹⁰ Nie śmiej się razem z nim, abyś nie został wraz z nim zasmucony
i abyś na koniec nie zgrzytał zębami.
¹¹ W młodości nie dawaj mu zbytniej swobody¹,
¹² okładaj razami boki jego, gdy jest jeszcze młody,
aby, gdy zmężnieje, nie odmówił ci posłuchu.
¹³ Wychowuj syna swego i używaj do pracy,
abyś nie został zaskoczony jego bezczelnością.

Zdrowie i bogactwo

¹⁴ Więcej wart biedny a zdrowy o silnej postawie,
niż bogaty a ukarany na swym ciele [chorobą].
¹⁵ Zdrowie i siła lepsze są niż wszystko złoto,
a mocne ciało niż niezmierny majątek.
¹⁶ Nie ma większego bogactwa nad zdrowie ciała
i nie ma zadowolenia nad radość serca.
¹⁷ Lepsza jest śmierć niż przykre życie
i lepszy wieczny odpoczynek niż stała choroba.
¹⁸ Łakocie położone przed zamkniętymi ustami
to stosy żywności leżące na grobie².
¹⁹ Na cóż się przyda ofiara z owoców bożkowi?
Nie będzie przecież jadł ani czuł zapachu -
tak jest z tym, kogo Pan doświadcza.
²⁰ Patrzy oczami i wzdycha,
jak wzdycha eunuch obejmujący dziewicę.

Radość

²¹ Nie wydawaj duszy swej smutkowi
ani nie dręcz siebie myślami.
²² Radość serca jest życiem człowieka,
a wesołość męża przedłuża dni jego.
²³ Wytłumacz sobie samemu³, pociesz swoje serce,
i oddal długotrwały smutek od siebie;
bo smutek zgubił wielu
i nie ma z niego żadnego pożytku.
²⁴ Zazdrość i gniew skracają dni,
a zmartwienie sprowadza przedwczesną starość.
²⁵ Gdy serce pogodne - dobry apetyt⁴,
zatroszczy się ono o pokarmy.

Przypisy

1. Kilka rkp dodaje: "i nie pobłażaj jego złym czynom, naginaj mu karku w czasie młodych lat".
2. Jest to aluzja do pogańskiego zwyczaju składania zmarłym ofiar z pokarmu. Hebr.: "przed bożkiem".
3. Według hebr.; gr.: "oszukuj swą duszę"; kilka rkp: "miłuj swą duszę".
4. Tłum. przypuszczalne; hebr.: "sen zadowolonego to jak przysmak". Wlg: "serce jasne jest też wesołe przy ucztach, uczty jego bowiem przyrządzane są starannie".