Mądrość Syracha →

Rozdział 25

Dobry i zły człowiek

¹ ¹ W trzech rzeczach upodobałem sobie,
które są przyjemne Panu i ludziom:
zgoda wśród braci, przyjaźń między sąsiadami
oraz żona i mąż dobrze zgadzający się¹ wzajemnie.
² Trzech rodzajów ludzi znienawidziła moja dusza,
a życie ich szczególnie mnie gniewa:
żebraka pysznego, bogacza kłamcy,
starca cudzołożnego, ogołoconego z rozumu.
³ Jeśli w młodości nie nazbierałeś,
jakim sposobem znajdziesz na starość?
⁴ Jak sąd przystoi siwym włosom,
tak starszym umieć doradzać.
⁵ Jak starcom przystoi mądrość,
tak tym, co mają poważanie - myśl i rada.
⁶ Wieńcem starców jest wielkie doświadczenie,
a chlubą ich bojaźń Pańska.
⁷ Dziewięć myśli uznałem w sercu za błogosławione,
a dziesiątą słowami wypowiem:
człowiek, który ma radość z dzieci
i już za życia patrzy na upadek wrogów;
⁸ szczęśliwy, kto mieszka z żoną rozumną,
kto się językiem nie poślizgnął,
kto nie służył innemu, niegodnemu siebie,
⁹ szczęśliwy, kto znalazł roztropność,
kto może przemawiać do uszu tych, którzy go słuchają;
¹⁰ jakże wielki jest ten, kto znalazł mądrość,
ale nikt nie jest większy od tego, kto boi się Pana.
¹¹ Bojaźń Pana wszystko przewyższa,
a kto ją posiadł, do kogo będzie przyrównany?²

Dobra i zła kobieta

¹³ Każda rana, byle nie rana serca,
wszelka złość, byle nie złość żony.
¹⁴ Każde prześladowanie, byle nie prześladowanie przez nienawidzących nas,
każda zemsta, byle nie zemsta nieprzyjaciół.
¹⁵ Nie ma bowiem głowy³ nad głowę węża
i nie ma gniewu nad gniew nieprzyjaciela.
¹⁶ Wolałbym mieszkać z lwem i smokiem,
niż mieszkać z żoną przewrotną.
¹⁷ Złość kobiety zmienia wyraz jej twarzy,
zeszpeca jej oblicze na kształt niedźwiedzia⁴.
¹⁸ Mąż jej zasiądzie do stołu pośród swoich bliskich
i wbrew woli przykro wzdychać będzie.
¹⁹ Małe jest wszelkie zło wobec przewrotności kobiety,
toteż spadnie na nią los grzesznika.
²⁰ Czym dla nóg starca wspinanie się po zboczu piaszczystym,
tym żona gadatliwa dla spokojnego męża.
²¹ Nie pozwól się doprowadzić do upadku pięknością kobiety,
ani nawet jej nie pożądaj!
²² Złem jest, bezwstydem i wielką hańbą,
jeśli żona utrzymuje swego męża.
²³ Duch przygnębiony, twarz zasmucona
i rana serca - żona przewrotna;
ręce bezwładne i kolana bez siły -
taka, która unieszczęśliwia swojego męża.
²⁴ Początek grzechu przez kobietę
i przez nią też wszyscy umieramy⁵.
²⁵ Nie dawaj ujścia wodzie
ani możności rządzenia przewrotnej żonie.
²⁶ Jeżeli nie trzyma się rąk twoich,
odsuń ją od siebie⁶.

Przypisy

Zob. Syr 23,16. "Zgadzający się" - inni tłum.: "rozumiejący się" lub "dostosowani".
Kilka rkp gr. ma: "12 Bojaźń Pana jest początkiem umiłowania Go, wiara zaś początkiem zjednoczenia z Nim".
Niektórzy popr. na "jadu", opierając się na domyślnym tekście hebr.
Rkp B: "worka".
Por. Rdz 3,1-6; Rz 5,12; 1 Kor 15,22; 1 Tm 2,14.
Tłum. gr. oddaje niewolniczo tekst hebr.: "jeśli nie chodzi według rąk twoich (tzn. jeśli nie umie z tobą współpracować), odetnij ją od twego ciała" (tzn. daj jej list rozwodowy - por. Pwt 24,1-4; Mt 19,3).

← Poprzedni rozdział