Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 45

PSALM 45(44)¹

Weselna pieśń dla Pomazańca Bożego

¹ Kierownikowi chóru. Na melodię: «Lilie...». Synów Koracha. Pieśń pouczająca. Pieśń miłosna.
² Z mego serca tryska piękne słowo:
utwór mój głoszę dla króla;
mój język jest jak rylec biegłego pisarza.
³ Tyś najpiękniejszy z synów ludzkich²,
wdzięk rozlał się na twoich wargach:
przeto pobłogosławił tobie Bóg na wieki.
⁴ Bohaterze, przypasz do biodra swój miecz,
swą chlubę i ozdobę! ⁵ Szczęśliwie wstąp
na rydwan w obronie wiary, pokory i sprawiedliwości,
a prawica twoja niech ci wskaże wielkie czyny!^3
6 Strzały twoje⁴ są ostre - ludy poddają się tobie -
[trafiają] w serce wrogów króla.
⁷ Tron Twój, o Boże, trwa wiecznie,
berło Twego królestwa - berło sprawiedliwe.
⁸ Miłujesz sprawiedliwość, wstrętna ci nieprawość,
dlatego Bóg, twój Bóg, namaścił ciebie
olejkiem radości⁵ hojniej niż równych ci losem;
⁹ wszystkie twoje szaty pachną mirrą, aloesem;
płynący z pałaców z kości słoniowej dźwięk lutni raduje ciebie.
¹⁰ Córki królewskie wychodzą ci na spotkanie⁶,
królowa w złocie z Ofiru stoi po twojej prawicy⁶.
¹¹ Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha,
zapomnij o twym narodzie, o domu twego ojca!^7
12 Król pragnie twojej piękności:
on jest twym panem; oddaj mu pokłon!
¹³ I córa Tyru [nadchodzi] z darami;
możni narodów⁸ szukają twych względów.
¹⁴ Cała pełna chwały⁹ wchodzi córa królewska;
złotogłów jej odzieniem.
¹⁵ W szacie wzorzystej wiodą ją do króla;
za nią dziewice, jej druhny,
wprowadzają do ciebie¹⁰.
¹⁶ Przywodzą je z radością i z uniesieniem,
przyprowadzają do pałacu króla.
¹⁷ Niech twoi synowie zajmą miejsce twych ojców;
ustanów ich książętami po całej ziemi!
¹⁸ Przez wszystkie pokolenia upamiętnię twe imię;
dlatego po wiek wieków sławić cię będą narody¹¹.

Przypisy

1. Ps 45 Psalm "królewski" na zaślubiny monarchy. Hbr 1,8-9 stosuje ww. 7-8 do Chrystusa. Może nawiązują do Ps 45 także słowa Jezusa o oblubieńcu w Mt 9,15; J 3,29.
2. Por. Iz 33,17.
3. Tekst zapewne skażony; tłum. przybliżone. Por. Iz 11,4n.
4. Por. Ps 18[17],35.
5. Przekazanie władzy królewskiej odbywało się ceremonialnie przez namaszczenie; dokonywał go prorok lub kapłan (por. 1 Sm 10,1; 1 Sm 15,17; 2 Sm 12,7). Zwyczaj ten, znany również w dawnej Syrii, posiadał u Izraelitów znaczenie religijne. "Olejek radości" (por. Iz 61,3) nasuwa ideę królowania eschatologicznego.
6. "Spotkanie" - scena wprowadzenia królewskiej małżonki, która zajmuje honorowe miejsce. Następne słowa od wiersza 11 są rodzajem upomnienia dla niej; "po prawicy" - inni popr.: "między twymi ulubienicami".
7. Por. Rdz 12,1.15; Joz 24,2.14n; Ez 16,3.
8. Popr. wg. Targ. TM ma: "narodu" (mianowicie izraelskiego). O eschatologicznej wędrówce narodów na Syjon por. Iz 2,2-3; Iz 56,7; Iz 60,3nn; Iz 66,18nn.
9. Tekst skażony, różnie popr. Inni tłum.: "ozdobiona kosztownościami".
10. Tekst skażony; tłum. przypuszczalne. Inni popr.: "dla niej".
11. Por. Rdz 49,8; Iz 62,7: "narody" ówczesnego świata.