Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 44

PSALM 44(43)¹

Błaganie odrzuconego chwilowo Izraela

¹ Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Pieśń pouczająca.
² Boże, słyszeliśmy na własne uszy:
ojcowie nasi nam opowiedzieli
o czynie, którego za ich dni dokonałeś,
za dni starożytnych. ³ Ty własną ręką
wygnałeś pogan, a ich zasadziłeś²,
starłeś narody, a im dałeś przestrzeń.
⁴ Bo nie zdobyli kraju swoim mieczem
ani ich nie ocaliło własne ramię,
lecz prawica i ramię Twoje,
i światło Twego oblicza, boś ich umiłował.
⁵ Ty, o mój Boże, jesteś moim Królem,
który Jakubowi³ zapewniałeś ocalenie.
⁶ Dzięki Tobie nacieramy na naszych wrogów
i naszych napastników depczemy⁴ w imię Twoje.
⁷ Bo nie zaufałem mojemu łukowi
ani mój miecz mnie nie ocalił;
⁸ lecz Ty nas wybawiłeś od wrogów
i zawstydziłeś Tych, co nas nienawidzą.
⁹ W każdym czasie chlubimy się Bogiem
i sławimy bez przerwy Twe imię.
¹⁰ A jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś,
i nie wyruszasz już z naszymi wojskami;
¹¹ sprawiłeś, że ustępujemy przed wrogiem,
a ci, co nas nienawidzą, łup sobie zdobyli.
¹² Na rzeź nas wydałeś jak owce
i rozproszyłeś nas między pogan⁵.
¹³ Swój lud sprzedałeś za bezcen⁶
i niewiele zyskałeś na tej sprzedaży.
^14 7 Wystawiłeś nas na wzgardę sąsiadom,
na śmiech i urąganie naszego otoczenia.
¹⁵ Uczyniłeś nas przedmiotem przysłowia wśród pogan,
ludy potrząsają głową nad nami.
¹⁶ Wciąż przede mną jest moja zniewaga
i wstyd mi twarz okrywa,
¹⁷ na głos miotającego obelgi i szyderstwa,
wobec wroga i mściciela.
¹⁸ Wszystko to na nas przyszło, a jednak myśmy nie zapomnieli o Tobie
i nie złamaliśmy Twego przymierza,
¹⁹ ani serce nasze się nie odwróciło
i kroki nasze nie zboczyły z Twej ścieżki,
²⁰ kiedy nas starłeś w miejscu szakali⁸
i okryłeś nas mrokiem.
²¹ Gdybyśmy zapomnieli imię Boga naszego
i wyciągali ręce do obcego boga,
²² czyżby Bóg tego nie dostrzegł,
On, który zna tajniki serca?^9
23 Lecz to przez wzgląd na Ciebie ciągle nas mordują,
mają nas za owce na rzeź przeznaczone¹⁰.
²⁴ Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie?
Przebudź się! Nie odrzucaj na zawsze!
²⁵ Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze?¹¹
Zapominasz o nędzy i ucisku naszym?
²⁶ Albowiem dusza nasza pogrążyła się w prochu,
a ciało do ziemi¹².
²⁷ Powstań, przyjdź nam na pomoc
i wyzwól nas przez swą łaskawość!

Przypisy

1. Ps 44 Lamentacja zbiorowa w chwili ucisku narodu izraelskiego.
2. Bóg umieścił swój naród w swej ziemi, zapewniając mu najlepsze warunki rozwoju - por. Ps 80[79],9; 2 Sm 7,10; Jr 11,17; Jr 12,2.
3. Tj. całemu Izraelowi.
4. Aluzja do okrutnych zwyczajów wojny zdobywczej (por. Joz 10,24), praktykowanych na całym Wschodzie. Tutaj przenośnie o zwycięstwie (por. Ps 60[59],14).
5. Chodzi o wygnanie (por. Ez 5,10.12; Ez 12,14nn).
6. Por. Sdz 2,14; Sdz 3,8; 1 Sm 12,9.
7. Por. Ps 79[78],4; Ps 80[79],7; Jr 18,16; Jr 24,9; Lm 2,15nn.
8. Tłum. przypuszczalne. Chodzi o pustynię lub ruiny zburzonego miasta (por. Iz 13,22; Iz 34,13; Jr 4,29; Lm 5,18).
9. Por. Ps 7,10; Ps 139[138],23n; Jr 17,10.
10. Cyt. w Rz 8,36.
11. Zob. przypis do Ps 13[12],2.
12. Aluzja do gestów pokutnych.