27 listopada 2016

Niedziela, I Tydzień Adwentu
Rok A, I

Pierwsza Niedziela Adwentu

Nie zapomnij!

Weź udział we Mszy św.

Syn Człowieczy przyjdzie

Nadszedł czas oczekiwania na Twoje Narodzenie; czas powstania ze snu; odrzucenia uczynków ciemności, a przyobleczenia się w Ciebie. To również czas czuwania, bo nie wiemy, w którym dniu przyjdziesz.

Mam czuwać i czekać. O której straży nocnej przyjdziesz,
mam czekać. Mam być zawsze gotowy na spotkanie z Tobą.
Przyjdziesz w chwili, której nie będę się spodziewał. Czuwać
i modlić się. Czuwać i tęsknić. Czuwać i spodziewać się największej
Miłości. Tylko czy ja, w swoim zabieganiu, czuwać
potrafię? Czy będę umiał, choć na chwilę zatrzymać swoje
życie, by czuwać? Jak wiele prawdy jest w słowach św. Alojzego
Orione i św. Jana Bosko: „Zakończę słowami, które ks. Bosko
skierował w swoim testamencie do salezjanów: Czuwajcie
i módlcie się. Niech nikt nie odbiera Bogu tego, co Mu ofiarował.
Powtórzę wam jeszcze to wraz z nim, moim spowiednikiem
i kierownikiem: Jeśli kochaliście mnie w przeszłości,
nadal kochajcie mnie w Panu – in Domino w przyszłości”. Nie
chcę, Panie, przez ten czas Adwentu i całe swoje życie, odbierać
Ci tego, co Tobie ofiarowałem. Pragnę w radości i nawróceniu
czekać na Ciebie. „Marana tha! Przyjdź, Panie Jezu!”

Czekam na Ciebie
Panie

wypatruję Cię
u brzegów świtu

szukam Ciebie
na krawędzi nocy

przyjdź Jezu
przyjdź…

Pragnę czekać na Ciebie w ten piękny czas Adwentu, ale
nie sam. Zaproszę do tego czekania Maryję – Twoją Matkę.
Zaproszę Ją, bo Twój sługa – bł. Jan Paweł II często wskazywał
na Nią jako Dziewicę Adwentu, która „przygotuje nas
wszystkich do przyjęcia z radością Chrystusa, który przychodzi,
i do godnego celebrowania Jego obecności sakramentalnej
w tajemnicy Eucharystii”. Bo w Eucharystii przychodzisz
do nas najpełniej. Jesteś najbliżej serca i naszych spraw. Przemawiasz
do nas słowami Ewangelii. I jak uczy mnie bł. Jan
Paweł II: „W dzisiejszej Ewangelii usłyszeliśmy wezwanie
Chrystusa do czujności: «Czuwajcie (…), bo nie wiecie,
w którym dniu Pan wasz przyjdzie». Dalej Chrystus mówi:
«bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn
Człowieczy przyjdzie» (Mt 24, 42. 44). To ewangeliczne wezwanie
do czujności rozbrzmiewa wielokrotnie w liturgii,
zwłaszcza w okresie Adwentu, który nie jest tylko przygotowaniem
do Bożego Narodzenia, ale także przygotowaniem
na ostateczne przyjście Chrystusa w chwale na końcu dziejów.
(…) Do Niego należy przyszłość świata i człowieka.

Na tym polega nasza chrześcijańska nadzieja! Gdybyśmy nie
żyli w tej perspektywie, całe nasze bytowanie musiałoby być
wyłącznie bytowaniem ku śmierci” (Homilia na 1. Niedzielę
Adwentu, 29 listopada 1998)

Daj nam, Panie, w ten czas oczekiwania na Ciebie przyoblec
się w Ciebie i być gotowym, kiedy „Syn Człowieczy przyjdzie”.

Ks. Marek Chrzanowski FDP