19 stycznia 2020

Niedziela, II Tydzień zwykły
Rok A, II

Druga Niedziela zwykła

Nie zapomnij!

Weź udział we Mszy św.

O co proszę? O głębokie pragnienie podążania za Jezusem cichym

Wyobrażę sobie postać Jana Chrzciciela. Będę wsłuchiwał się
w jego silny, „grzmiący” głos. Wyobrażę sobie jego ascetyczną
twarz i wzrok skupiony na Jezusie. Stanę pośród tłumu i będę
z uwagą słuchał tego, co mówi (ww. 29-34).

Natchniony Jan nie waha się nazwać Jezusa „Barankiem
Bożym”. Mogło to dziwić i szokować słuchających. Dawało do
zrozumienia, że oczekiwany Mesjasz jest podobny do paschalnego
baranka prowadzonego na zabicie.

Pomyślę, że Jezus, który przewyższa mnie godnością, pragnie
również w moim życiu objawiać się jako sługa i cichy baranek.
Czy potrafi ę się na to zgodzić? Czy wierzę w wartość cierpienia?
Poproszę Jezusa, aby przeniknął do głębi moje życie
pragnieniem naśladowania Go takim, jakim mi się objawia.

Jan dzięki swej duchowej wrażliwości rozpoznaje i uznaje
w Jezusie Mesjasza (w. 33). Duchowa wrażliwość Jana jest
owocem jego życia na pustyni, w bliskości Boga. Tam nauczył
się rozeznawać Jego głos i być Mu posłusznym.

Co mogę powiedzieć o poziomie mojej duchowej wrażliwości?
Czy potrafi ę rozpoznawać Jezusa w maluczkich, w najprostszych
wydarzeniach dnia?

„Ja to ujrzałem i daję świadectwo” (w. 34). W doświadczeniu
wiary decydujące jest osobiste spotkanie z Jezusem. Będę trwał
w Jego cichej obecności i powtarzał: „Kocham Cię, Jezu, cichy
Baranku!”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator