7 stycznia 2021

Czwartek, II Tydzień po Narodzeniu Pańskim
Rok B, I

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Rajmunda z Penyafort, prezbitera

O co proszę? O radykalną postawę nawrócenia i uzdrowienie z chorób dręczących serce

Zbliżę się do Jezusa, który zmierza do Galilei (w. 12). Będę „towarzyszył
Mu” w drodze i kontemplował Jego cichość i pokorę.
Zamieszkuje pośród ludzkiej biedy – tam, gdzie panuje pogaństwo,
gdzie lud „siedzi w ciemnościach” (ww. 13-17).

Pomyślę o najciemniejszych miejscach, które w życiu poznałem,
gdzie panuje grzech, gdzie ludzie gorszą swoim zachowaniem,
gdzie nie mówi się o Bogu. Jezus właśnie tam zamieszkuje,
tam chce żyć i głosić Słowo. Czy w to wierzę?

Czy jestem gotów iść z Jezusem do „najciemniejszych miejsc”,
do ludzi, dla których Ewangelia i przykazania są abstrakcją?
Czy szukam takich środowisk, gdzie ludzie będą mi przychylni?

Jezus obchodzi „całą Galileę” (w. 23). Zaproszę Go do tych
miejsc w moim sercu, w mojej rodzinie, wspólnocie, pracy,
które są najbardziej chore, poranione grzechem. Co jest moją
ziemią pogan, która potrzebuje nawrócenia?

Jezus leczy wszelkie choroby i słabości (w. 23). Chce, abym
przyznał się przed Nim do najbardziej kruchych miejsc mojego
życia, przez które słabnę, tracę siły i chęć do życia. Powiem Mu
o nich i odsłonię je przed Nim, aby Mnie dotykał i uzdrawiał.

Wejdę w tłum ludzi, którzy ciągną do Jezusa i przynoszą Mu
chorych (ww. 24-25). Wezmę na ramiona i przyprowadzę do
Niego moich ukochanych, których dręczą choroby. Położę ich
u stóp Jezusa. Będę prosił, aby ich uzdrowił.

Przylgnę do Jezusa z moimi ranami i będę powtarzał: „Wierzę,
że możesz mnie uzdrowić”!

Krzysztof Wons SDS/Salwator