29 października 2019

Wtorek, XXX Tydzień zwykły
Rok C, I

Dzień Powszedni

O co proszę? O zdolność dostrzegania dobra w swoim życiu i o jego wzrost

Na początku medytacji uświadomię sobie, że Jezus daje mi swoje słowo, aby już teraz rozradować mnie prawdami, którymi chce mnie nasycać przez całą wieczność. Używa prostych obrazów, aby przybliżyć mi prawdę o królestwie Bożym (ww. 19.21).

Pierwsza prawda, która może czynić mnie szczęśliwym, mówi, że królestwo Boże już jest (w. 18). Jezus, Pan i Król, jest obecny w moim życiu: w słowie, w Eucharystii, w ludzkiej miłości...

Królestwo Boże jest jak maleńkie ziarno, które – choć niewidoczne – kryje w sobie ogromny potencjał życia (w. 19). Muszę pielęgnować w sobie duchową przenikliwość i cierpliwość.

Jezus zwraca mi uwagę na maleńkie ziarna dobra, które sieje codziennie w moim życiu. Jeśli je zauważę i będę pielęgnował we własnym „ogrodzie” życia, staną się jak wielkie drzewo dobra, które przyciągać będzie innych.

Uczynię rachunek sumienia z dobra, którego doświadczam na co dzień. Jakie konkretne ziarna dobra dostrzegam w sobie, w mojej rodzinie, wspólnocie, w wydarzeniach codzienności? Będę modlił się dobrem, którego osobiście doświadczam.

Jezus zwraca mi uwagę na moc, którą kryje w sobie dobro. Jest jak zaczyn, który potrafi dać wzrost i smak życiu (w. 21). Jezus pyta mnie o moją wiarę w moc działania dobra. Zapewnia mnie, że nawet najmniejsze dobro nie jest marnowane, daje życie, które zobaczę po czasie.

Będę kontemplował ciche i pokorne serce Jezusa, które jest źródłem wszelkiego dobra. Zawierzę Mu każde dobro, które pomógł mi zobaczyć na modlitwie. Będę powtarzał: „Jezu, pomnażaj Twoje dobro w moim sercu”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator