Rozważanie do liturgii z dnia 2023-06-18
O co proszę? O głębokie przeżycie prawdy, że Jezus jest o mnie zatroskany
Krzysztof Wons SDS/Salwator
Przeczytaj Ewangelię z dnia 2023-06-18
„Widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni...” (w. 36). Stanę pośród tłumu. Zatrzymam swój wzrok na spojrzeniu Jezusa. Będę chciał dostrzec Jego zatroskanie i litość, z jaką na mnie patrzy. Dostrzega mnie w tłumie. Wie wszystko o moim znękaniu i o moich codziennych biedach.
Jezus zachęca mnie, abym prosił o pasterzy, którzy w Jego imię będą się troszczyli o znękanych i porzuconych (ww. 37-38). Czy wierzę, że pasterze Kościoła są darem Jezusa dla mnie? Czy proszę o nowych i gorliwych pasterzy? Czy modlę się za nich?
Zawierzę Mu wszystkich pasterzy, których kiedykolwiek postawił na mojej drodze. Pomodlę się zwłaszcza za tych, o których wiem, że są niewierni swojemu powołaniu.
Stanę blisko Jezusa i apostołów, których posyła do zagubionych i poranionych (ww. 10, 1-4). Zwrócę uwagę na każde słowo, które wypowiada do nich Jezus (ww. 10, 5-8). Uświadomię sobie, że do mnie kieruje te same słowa. Pomyślę także o osobach, z którymi przebywam na co dzień. Wymienię je po imieniu. Co mnie łączy z tymi osobami? Czy wierzę, że Jezus posyła mnie do nich, abym był świadkiem Jego dobroci i miłości.
Zauważę, że Jezus udziela apostołom niezwykłych mocy, mają uzdrawiać, wskrzeszać, wypędzać złe duchy. Czy wierzę, że Jezus przekazał Boską moc kapłanom, których spotykam na co dzień, że mogą mi jej udzielać zwłaszcza w sakramentach świętych? Jak często korzystam z ich posługi?
Pomyślę o sytuacjach i wydarzeniach w moim życiu, w których załamuję ręce, wątpię. Zawierzę je Jezusowi: „Jezu, dla Ciebie wszystko jest możliwe!”.
