Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 44

Chwała Boża w historii Izraela

¹ Wychwalajmy mężów sławnych
i ojców naszych według następstwa ich pochodzenia.
² Pan sprawił [w nich] wielką chwałę,
wspaniałą swą wielkość od wieków.
³ Jedni panowali w swoich królestwach,
byli mężami sławnymi z potęgi,
doradcami dzięki swemu rozumowi,
którzy się wypowiedzieli w proroctwach.
⁴ Byli panującymi nad krajami dzięki rozstrzygnięciom
i władcami dzięki swej przenikliwości¹,
mądrymi myślicielami przez swoją uczoność,
a w służbie swej rządcami.
⁵ Byli twórcami melodii muzycznych
i pisali poezje;
⁶ mężami bogatymi, obdarzonymi potęgą,
zażywającymi pokoju w swych domach.
⁷ Wszyscy ci przez pokolenia byli wychwalani
i stali się dumą swych czasów.
⁸ Niektórzy spomiędzy nich zostawili imię,
tak że opowiada się ich chwałę;
⁹ ale są i tacy, o których nie pozostała pamięć:
zginęli, jakby wcale nie istnieli,
byli, ale jak gdyby nie byli,
a dzieci ich po nich.
¹⁰ Lecz ci są mężowie pobożni²,
których cnoty nie zostały zapomniane,
¹¹ pozostały one z ich potomstwem,
dobrym dziedzictwem są ich następcy.
¹² Potomstwo ich trzyma się przymierzy,
a dzięki nim - ich dzieci.
¹³ Potomstwo ich trwa zawsze,
a chwała ich nie będzie wymazana.
¹⁴ Ciała ich w pokoju pogrzebano,
a imię ich żyje w pokoleniach.
¹⁵ Narody opowiadają ich mądrość,
a zgromadzenie głosi chwałę.

Henoch

¹⁶ Henoch podobał się Panu i został przeniesiony
jako przykład nawrócenia³ dla pokoleń.

Noe⁴

¹⁷ Noe okazał się doskonałym i sprawiedliwym,
a w czasie gniewu stał się okupem⁴,
dzięki niemu ocalała Reszta dla ziemi, kiedy przyszedł potop.
¹⁸ [Pan] zawarł z nim wieczny przymierze,
by już więcej nie zgładzić potopem wszystkiego, co żyje.

Abraham

¹⁹ Abraham, wielki ojciec mnóstwa narodów⁵,
w chwale nikt mu nie dorównał.
²⁰ On zachował prawo Najwyższego,
wszedł z Nim w przymierze;
na ciele jego został złożony [znak] przymierza,
a w doświadczeniu okazał się wierny⁶.
²¹ Dlatego Bóg przysięgą zapewnił go,
że w jego potomstwie będą błogosławione narody,
że go rozmnoży jak proch ziemi,
jak gwiazdy wywyższy jego potomstwo,
że da mu dziedzictwo
od morza aż do morza
i od Rzeki aż po krańce ziemi.

Izaak i Jakub

²² Z Izaakiem też uczynił to samo
przez wzgląd na Abrahama, jego ojca⁷.
^23 8 Błogosławieństwo wszystkich ludzi i przymierze
złożył na głowie Jakuba;
uznał go w jego błogosławieństwach⁸,
dał mu [ziemię] w dziedzictwo,
wymierzył jej części
i podzielił między dwanaście pokoleń.

Przypisy

1. Popr. wg hebr.; gr.: "rozumem wiedzy dla ludu - mądre mowy w ich nauce". Inni tłum. inaczej.
2. Popr. wg hebr.; gr.: "miłosierdzia".
3. "Nawrócenia" - hebr.: "znajomość" [Boga]. Por. Rdz 5,24 (LXX); Hbr 11,5.
4. Por. Rdz 6,5-9; Rdz 8,21n; Rdz 9,9n; "okupem" - hebr.: "odroślą"; "co żyje" - dosł. "ciała".
5. Por. Rdz 17,4n.
6. Por. Rdz rozdz. 15 [->Rdz 15,1]; Rdz rozdz. 17 [->Rdz 17,1]; Rdz 22,1-18; Hbr 11,17.
7. Por. Rdz 17,19; Rdz 26,3-5.
8. Por. Rdz 27,28n; Rdz 28,14; Rdz 35,9-12; Rdz 49,28. "W błogosławieństwach" - hebr.: "w jego pierworodztwie".