Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 34

Sny¹

¹ Mąż głupi miewa czcze i zwodnicze nadzieje,
a marzenia senne uskrzydlają bezrozumnych.
² Podobny do chwytającego cień i goniącego wiatr
jest ten, kto się opiera na marzeniach sennych.
³ Marzenia senne podobne są do obrazów w zwierciadle²,
naprzeciw oblicza - odbicie oblicza.
⁴ Co można oczyścić rzeczą nieczystą?
Z kłamstwa jakaż może wyjść prawda?
⁵ Wróżbiarstwo, przepowiednie z lotu ptaków i marzenia senne są bez wartości,
jak urojenia, które tworzy serce rodzącej.
⁶ Poza wypadkiem, gdy Najwyższy przysyła je jako nawiedzenie,
nie przykładaj do nich serca!
⁷ Marzenia senne bardzo wielu w błąd wprowadziły,
którzy zawierzywszy im upadli.
⁸ Prawo wypełni się bez kłamstwa³,
a mądrość jest wypełnieniem tego, co mówią usta godne zaufania.

Podróże

⁹ Mąż, który podróżował, zna wiele rzeczy
i mądrze przemawiać będzie, kto ma wielkie doświadczenie.
¹⁰ Kto nie ma doświadczenia, wie mało,
a ten, kto podróżował⁴, wzbogacił swą roztropność.
¹¹ Wiele widziałem w moich podróżach
i więcej wiem, niż wypowiedzieć potrafię.
¹² Często byłem w niebezpieczeństwie śmierci
i dzięki temu [doświadczeniu] zostałem ocalony.
¹³ Duch bojących się Pana żyć będzie,
albowiem ich nadzieja jest w Tym, który ich zbawia.
¹⁴ Ten, kto boi się Pana, niczego lękać się nie będzie
ani obawiać, albowiem On sam jest jego nadzieją.
¹⁵ Szczęśliwa dusza tego, który się boi Pana.
Kogóż się on trzyma i któż jest jego podporą?
¹⁶ Oczy Pana są nad tymi, którzy Go miłują -
tarcza potężna i podpora silna,
ochrona przed gorącym wichrem i osłona przed żarem południa,
zabezpieczenie przed potknięciem się i pomoc w upadku.
¹⁷ Podnosi On duszę i oświeca oczy,
daje zdrowie, życie i błogosławieństwo.

Ofiary

¹⁸ Kto przynosi na ofiarę rzecz niesprawiedliwie nabytą, ofiaruje szyderstwo:
dary bezbożnych nie są bowiem przyjemne Panu.
¹⁹ Nie ma upodobania Najwyższy w ofiarach ludzi bezbożnych⁵,
a grzechy przebacza nie przez wzgląd na mnóstwo ofiar.
²⁰ Jakby na ofiarę zabijał syna w obecności jego ojca,
tak czyni ten, co składa w ofierze [rzecz wziętą] z własności ubogich.
²¹ Nędzny chleb jest życiem biednych,
a kto go zabiera, jest zabójcą.
²² Zabija bliźniego, kto mu zabiera środki do życia,
i krew wylewa, kto pozbawia zapłaty robotnika.
²³ Jeśli jeden buduje, a drugi rozwala,
jakiż pożytek im zostaje, poza trudem?
²⁴ Jeden się modli, a drugi przeklina:
czyjego wołania Pan wysłucha?
²⁵ Ten, kto się umył po dotknięciu trupa⁶ i znów się go dotknął,
jakiż pożytek odniósł ze swego obmycia?
²⁶ Taki jest człowiek, który pości za swoje grzechy,
a wraca i czyni znów to samo.
Któż wysłucha jego modlitwy
i jakiż pożytek z jego uniżenia?

Przypisy

1. Czasem wprawdzie Bóg posługuje się snami jako środkiem objawienia (np. Rdz 28,10-17; Rdz 31,10-13; Rdz 37,5-10; Rdz 41,1-36; Lb 12,6; Mt 1,20-23; Mt 2,13.22), niemniej uciekanie się do snów jako do środka wróżbiarskiego było zakazane przez Prawo (Kpł 19,26; Pwt 13,1-5; Pwt 18,9-14), a ganione przez proroków (Jr 29,8).
2. Popr. wg hebr.; gr.: "widzenia".
3. Tzn. w życiu należy kierować się Prawem i mądrością, a ich obietnice na pewno się spełnią.
4. Inni dosł.: "pobłądził".
5. Por. Am 5,21-27.
6. Por. Lb 19,11-20.