Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 33

¹ Nie spadnie zło na bojącego się Pana,
a jeśli będzie doświadczany, dozna wybawienia.
² Człowiek mądry nie będzie nienawidził Prawa,
ale kto obłudnie wobec niego postępuje, jest jak okręt w czasie burzy.
³ Człowiek mądry zawierzy Prawu,
ono będzie dlań niezawodne jak wyrocznia urim i tummim¹.
⁴ Przygotuj mowę, a słuchać cię będą,
zbierz swą wiedzę i odpowiadaj!
⁵ Wnętrze głupiego jest jak koło u ciężkiego wozu
i jak oś obracająca się - jego myślenie.
⁶ Przyjaciel niestały podobny jest do ogiera,
który rży pod każdym jeźdźcem.

Nierówność położenia

⁷ Dlaczego jeden dzień góruje nad drugim,
chociaż światło wszystkich dni roku pochodzi od słońca?
⁸ W myśli swej Pan je wyodrębnił
i On rozróżnił czasy i święta.
⁹ Jedne z nich wywyższył i uświęcił,
a inne zaliczył do dni zwyczajnych.
¹⁰ Wszyscy ludzie są z mułu,
i z ziemi Adam został stworzony.
¹¹ Pan rozdzielił ich w pełni swej mądrości
i różne wyznaczył im drogi.
¹² Jednych pobłogosławił i wywyższył,
uświęcił i do siebie zbliżył,
innych przeklął, poniżył
i wygnał ich z miejsc pobytu².
¹³ Jak glina w ręce garncarza,
który ją kształtuje według swego upodobania,
tak ludzie są w ręku Tego, który ich stworzył,
i odda im według swego sądu.
¹⁴ Jak obok zła - dobro,
a obok śmierci - życie,
tak obok bogobojnego - grzesznik.
¹⁵ Patrz na wszystkie dzieła Najwyższego,
jak występują parami, jedno obok drugiego.
¹⁶ I ja, ostatni, dołożyłem starania
jak ten, kto zbiera resztki po dokonujących winobrania.
¹⁷ Dzięki błogosławieństwu Pana postąpiłem,
i jak ten, co zbiera winogrona, napełniłem tłocznię.
¹⁸ Zważcie, że nie dla siebie samego się trudziłem,
ale dla tych wszystkich, którzy szukają umiejętności w działaniu.
¹⁹ Słuchajcie mnie, naczelnicy ludu,
i nadstawcie uszu, przewodniczący zgromadzeniu!

Bądź niezależny

²⁰ Ani synowi, ani żonie, ani bratu, ani przyjacielowi
nie dawaj władzy nad sobą za życia,
nie oddawaj też twoich dostatków komu innemu,
abyś pożałowawszy tego, nie musiał o nie prosić.
²¹ Póki żyjesz i tchnienie jest w tobie,
nikomu nie dawaj nad sobą władzy.
²² Lepszą jest bowiem rzeczą, żeby dzieci ciebie prosiły,
niż żebyś ty patrzył na ręce swych synów.
²³ W każdym czynie bądź tym, który góruje,
i nie przynoś ujmy swej sławie!
²⁴ W dniu kończącym dni twego życia
i w chwili śmierci rozdaj [swoje] dziedzictwo!

Niewolnicy - słudzy³

²⁵ Dla osła - pasza, kij i ciężary;
chleb, ćwiczenie i praca - dla niewolnika.
²⁶ Spraw, by sługa pracował, a znajdziesz odpoczynek,
zostaw mu ręce bez zajęcia, a szukać będzie wolności.
²⁷ Jarzmo i rzemień zginają kark,
a słudze krnąbrnemu wałek⁴ i dochodzenia.
²⁸ Wyślij go do pracy, by nie był bez zajęcia,
lenistwo bowiem nauczyło wiele złego.
²⁹ Daj go do pracy jemu odpowiedniej,
a jeśliby cię nie słuchał, zakuj go w cięższe kajdany,
³⁰ ale nie przebieraj miary względem żadnego człowieka
i nie czyń nic bez zastanowienia!
³¹ Jeśli masz sługę, niech ci będzie jak ty sam sobie,
ponieważ za krew⁵ go nabyłeś.
³² Jeśli masz sługę, postępuj z nim jak z bratem,
ponieważ potrzebować go będziesz jak siebie samego.
³³ Jeśli go skrzywdzisz, a on ucieknie,
na jakiej drodze szukać go będziesz?

Przypisy

1. Popr. wg hebr.; gr.: "zapytywanie wyroczni".
2. Aluzja do łask udzielonych Izraelowi i kar zesłanych na ościenne ludy pogańskie. Por. Rdz 9,25nn; 1 Sm 2,6-8; Łk 1,51nn.
3. Por. Wj 21,2-11.20n26n; Kpł 25,44-55; Pwt 15,12-18; Mt 18,23-35; Łk 12,43-48; Ef 6,9; Kol 4,1.
4. Narzędzie tortury służące do wyciągania i wykręcania członków.
5. Niewolników najczęściej zdobywano na wojnie.