Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 17

¹ Pan stworzył człowieka z ziemi
i znów go jej zwróci¹.
² Odliczył ludziom dni i wyznaczył czas odpowiedni,
oraz dał im władzę nad tym wszystkim, co jest na niej².
³ Przyodział ich w moc podobną do swojej
i uczynił ich na swój obraz³.
⁴ Uczynił ich groźnymi dla wszystkiego stworzenia,
aby panowali nad zwierzętami i ptactwem⁴.
⁶ Dał im wolną wolę, język i oczy,
uszy i serce zdolne do myślenia⁵.
⁷ Napełnił ich wiedzą i rozumem,
o złu i dobru ich pouczył.
⁸ Położył oko⁶ swoje w ich sercu,
aby im pokazać wielkość swoich dzieł⁶.
¹⁰ Imię świętości wychwalać będą
i wielkość Jego dzieł opowiadać.
¹¹ Dodał im wiedzy
i prawo życia dał im w dziedzictwo.
¹² Przymierze wieczne zawarł z nimi⁷
i objawił im swoje prawa.
¹³ Wielkość majestatu widziały ich oczy
i uszy ich słyszały okazałość Jego głosu.
¹⁴ Rzekł im: «Trzymajcie się z dala od wszelkiej niesprawiedliwości!»⁸
I dał każdemu przykazania co do jego bliźniego.

Boski Sędzia

¹⁵ Przed Nim są zawsze ich drogi,
nie skryją się przed Jego oczami⁹.
¹⁷ Dla każdego narodu ustanowił rządcę,
ale Izrael jest działem Pana¹⁰.
¹⁹ Wszystko, co czynią, jest przed Nim jak słońce,
a oczy Jego są ustawicznie na ich drogach.
²⁰ Przed Nim nie zakryją się złe ich czyny
i wszystkie ich grzechy są przed Panem.
²² Jałmużna męża jest u Niego jak pieczęć,
a dobrodziejstwa człowieka chowa jak źrenicę oka.
²³ Potem wreszcie powstanie i odda im,
sprawi też, że odpłata każdemu z nich będzie dana.
²⁴ Tym zaś, którzy się nawracają, daje drogę powrotu
i pociesza tych, którym brakło wytrwałości.

Zachęta do pokuty

²⁵ Nawróć się do Pana, porzuć grzechy,
błagaj przed obliczem [Jego], umniejsz zgorszenie!
²⁶ Wróć do Najwyższego, a odwróć się od niesprawiedliwości
i miej występek w wielkiej nienawiści!
²⁷ Któż w Szeolu wielbić będzie Najwyższego,
zamiast żyjących, którzy mogą oddawać Mu chwałę?
²⁸ Zmarły, jako ten, którego nie ma, nie może składać dziękczynienia,
żyjący i zdrowy wychwala Pana¹¹.
²⁹ Jakże wielkie jest miłosierdzie Pana
i przebaczenie dla tych, którzy się do Niego nawracają,
³⁰ albowiem ludzie nie wszystko mogą
i żaden człowiek nie jest nieśmiertelny.
³¹ Cóż bardziej świecącego nad słońce? A przecież i ono ulega zaćmieniu;
tak też ciało i krew skłania się do złego.
³² On¹² odbywa przegląd sił nieba wysokiego,
a wszyscy ludzie są ziemią i prochem.

Przypisy

1. Por. Rdz 2,7; Rdz 3,19; Koh 3,20; Koh 12,7.
2. Por. Rdz 1,28; Mdr 9,2n.
3. Por. Rdz 1,27.
4. Por. Rdz 9,2. Nieliczne rkp dodają: "5 Otrzymali używanie pięciu władz Pana, jako szósty darował im po części umysł, a jako siódmy - rozum tłumaczący użycie władz Jego".
5. Starożytne przekł. tego wiersza bardzo różne.
6. "Oko" - tzn. zdolność poznania prawd Bożych zakrytych dla zmysłów. Ta zdolność jest pewnym uczestnictwem w naturze Bożej; por. Mdr 13,1-6; Rz 1,19n; "dzieł" - wiele rkp dodaje: "9 I dał im przez wieki chełpić się swymi dziwami".
7. Por. Wj rozdz. 34 [->Wj 34,1].
8. Inni tłum.: "od każdego niesprawiedliwego".
9. Nieliczne rkp dodają: "16 Ich drogi od młodości [prowadzą] do złego, i nie zdołali uczynić swych serc cielesnymi zamiast kamiennych, 17 bo w podziale ludów całej ziemi, każdemu...".
10. Niektóre rkp dodają: "18 Jego to jako pierworodnego karmi karnością, a udzielając światła miłości nie opuszcza go".
11. Por. Syr 6,6; Ps 115[113],17.
12. Mowa raczej o Bogu niż o słońcu.