Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 65

PSALM 65(64)¹

Dziękczynienie za dobrodziejstwa

¹ Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy. Pieśń.
² Ciebie należy wielbić,
Boże, na Syjonie.
Tobie śluby dopełniać,
³ co próśb wysłuchujesz.
Do Ciebie przychodzi wszelki śmiertelnik,
⁴ wyznając nieprawości².
Przygniatają nas nasze przewiny:
Ty je odpuszczasz.
⁵ Szczęśliwy, kogo wybierasz i przygarniasz:
mieszka on w Twoich pałacach.
Niech nas nasycą dobra Twego domu,
świętość Twojego przybytku!
⁶ Twoja sprawiedliwość³ odpowiada nam cudami,
Boże, nasz Zbawco,
nadziejo wszystkich krańców ziemi
i mórz³ dalekich,
⁷ który swą mocą utwierdzasz góry,
jesteś opasany potęgą,
⁸ który uśmierzasz burzliwy szum morza,
huk jego fal, zgiełk narodów⁴.
⁹ Przejęci są trwogą mieszkańcy krańców ziemi
z powodu Twych znaków.
Ty zaś napełniasz radością podwoje Zachodu i Wschodu⁵.
¹⁰ Nawiedziłeś ziemię i nawodniłeś,
ubogaciłeś ją obficie.
Strumień Boży wodą jest wezbrany,
zboże im przygotowałeś.
Tak przygotowałeś ziemię⁶:
¹¹ bruzdy jej nawodniłeś, wyrównałeś jej skiby,
deszczami ją spulchniłeś i pobłogosławiłeś jej płodom.
¹² Rok uwieńczyłeś swymi dobrami
i Twoje ślady opływają tłustością⁷.
¹³ Stepowe pastwiska są pełne rosy,
a wzgórza przepasują się weselem.
¹⁴ Łąki się stroją trzodami,
doliny okrywają się zbożem,
wznoszą okrzyki radości, a nawet śpiewają.

Przypisy

1. Ps 65 Hymn dziękczynny.
2. (65,3-4) Tekst popr. Hebr.: "do Ciebie wszelkie ciało przychodzi - słowa nieprawości" - niezrozumiały.
3. "Sprawiedliwość" Bożą w ST wyraża się przede wszystkim w zbawczym działaniu wobec ludzi; "mórz" - inni popr.: "wysp" (por. Iz 66,19).
4. Stwórcza moc Boża przedstawiona na tle dawnych podań o walce żywiołów (por. Ps 46[45],3n z przypisem; Ps 89[88],10nn; Ps 93[92],3-4).
5. Krańce nieba rozumiane wg starożytnej kosmografii jako miejsca, z których słońce wschodzi i do których wraca, zachodząc (por. Ps 19[18],6n; Hi 38,12.17.19.24).
6. Deszcz, który Bóg zsyła z wód "górnych" (por. Rdz 1,7; Hi 38,25), jest warunkiem dobrego urodzaju; wraz z rosą uważano go (w. 13) za specjalne błogosławieństwo Boże.
7. Por. przypis do Ps 63[62],6. Bóg przedstawiony jest jako władca objeżdżający na rydwanie swój kraj i rozdzielający dary (opisane ww. 13-14).