Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 64

PSALM 64(63)¹

Bóg sądzi prześladowców

¹ Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.
² Boże, słuchaj głosu mego, gdy się żalę;
zachowaj me życie od strachu przed wrogiem.
³ Chroń mnie przed gromadą złoczyńców
i przed zgrają źle postępujących.
⁴ Oni ostrzą jak miecz swe języki,
a gorzkie słowa kierują jak strzały²,
⁵ by ugodzić niewinnego z ukrycia,
znienacka strzelają, wcale się nie boją.
⁶ Umacniają się w złym zamiarze,
zamyślają potajemnie zastawić sidła
i mówią sobie: «Któż nas zobaczy
⁷ i zgłębi nasze tajemnice?»
Zamach został obmyślony,
ale wnętrze człowieka - serce jest niezgłębione³.
⁸ Lecz Bóg strzałami w nich godzi,
nagle odnoszą rany,
⁹ własny język im gotuje upadek:
wszyscy, co ich widzą, potrząsają głowami⁴.
¹⁰ Ludzie zdjęci bojaźnią
sławią dzieło Boga
i rozważają Jego zrządzenia.
¹¹ Sprawiedliwy weseli się w Panu,
do Niego się ucieka,
a wszyscy prawego serca się chlubią.

Przypisy

1. Ps 64 Indywidualna lamentacja z motywami dziękczynnymi (w. 10-11).
2. Por. Ps 7,13; Ps 57[56],5.
3. Refleksja typu mądrościowego (por. Jr 17,9).
4. Na znak szyderstwa z ich upadku (por. Ps 22[21],8; Ps 44[43],15; Jr 48,27).