Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 30

PSALM 30(29)¹

Podzięka za wybawienie od śmierci

¹ Psalm. Pieśń na uroczystość poświęcenia świątyni. Dawidowy.
² Wysławiam Ciebie, Panie, boś mnie wybawił
i nie uradowałeś mych wrogów z mojego powodu.
³ Panie, mój Boże,
do Ciebie wołałem, a Tyś mnie uzdrowił.
⁴ Panie, dobyłeś mnie z Szeolu²,
przywróciłeś mnie do życia spośród schodzących do grobu.
⁵ Śpiewajcie Panu psalm wy, co Go miłujecie,
wychwalajcie pamiątkę Jego świętości!
⁶ Gniew Jego³ bowiem trwa tylko przez chwilę,
a Jego łaskawość - przez całe życie.
Płacz nadchodzi z wieczora,
a rankiem okrzyki radości.
⁷ A ja powiedziałem pewny siebie:
«Nigdy się nie zachwieję».
⁸ Z łaski Twojej, Panie, uczyniłeś mnie niezdobytą górą,
a gdy ukryłeś swe oblicze⁴, ogarnęła mnie trwoga.
⁹ Wołam do Ciebie, Panie,
błagam Boga mego o miłosierdzie:
¹⁰ «Jaki będzie pożytek z krwi mojej,
z mojego zejścia do grobu?
Czyż proch Cię będzie wysławiał
albo rozgłaszał Twą wierność?^5
11 Wysłuchaj, Panie, zmiłuj się nade mną;
bądź, Panie, dla mnie wspomożycielem!»
¹² Biadania moje zmieniłeś mi w taniec;
wór⁶ mi rozwiązałeś, opasałeś mnie radością,
¹³ by moje serce nie milknąc psalm Tobie śpiewało.
Boże mój, Panie, będę Cię wysławiał na wieki.

Przypisy

1. Ps 30 Indywidualna pieśń dziękczynna o charakterze hymnodycznym. Starożytny ten psalm był stosowany później w liturgii dziękczynnej.
2. Tzn. z niebezpieczeństwa śmierci.
3. Antropomorficzne wyrażone Boże potępienie grzesznego postępowania człowieka z jego następstwem - karą.
4. Por. przypis do Ps 13[12],2.
5. Por. Ps 6,6; Ps 88[87],11-13 oraz przypis do Ps 22[21],30-32.
6. Szata pokutna i żałobna.