Biblia Tysiąclecia →

Księga Estery →

Rozdział 1

¹ A było to za dni Aswerusa¹; Aswerus ten panował od Indii aż do Etiopii nad stu dwudziestu siedmiu państwami. ² W owych dniach, kiedy król Aswerus zasiadał na tronie swego królestwa, na zamku w Suzie, ³ w trzecim roku swego panowania wydał ucztę² dla wszystkich swoich książąt i swoich sług, i najdzielniejszych Persów i Medów, wielmoży i władców państw, którzy byli razem z nim. ⁴ Przy tym pokazał bogactwo i majestat swego królestwa i blask swojej chwały i wielkości przez wiele dni, to jest przez dni sto osiemdziesiąt. ⁵ A po upływie owych dni wydał król ucztę dla całego ludu, który znajdował się na zamku w Suzie, od największych aż do najmniejszych, przez siedem dni na dziedzińcu ogrodu przy pałacu króla. ⁶ Białe tkaniny lniane i fioletowa purpura były przymocowane sznurami z bisioru i czerwonej purpury do srebrnych pierścieni na kolumnach z białego marmuru. Sofy złote i srebrne stały na posadzce z kamieni koloru szmaragdu, białego marmuru, masy perłowej i na mozaice. ⁷ Napoje zaś podawano w naczyniach złotych, a zastawa była z naczyń różnych, a wina królewskiego wiele według zwyczaju króla. ⁸ Picie odbywało się według takiego polecenia: nie było nikogo przymuszającego, bo tak zarządził król wszystkim urzędnikom swego domu: Niech każdy czyni, co mu się podoba. ⁹ Także królowa Waszti³ wydała ucztę dla kobiet w pałacu królewskim, który należał do króla Aswerusa. ¹⁰ W siódmym dniu, kiedy już rozweseliło się winem serce króla, rzekł do Mehumana, Bizzety, Charbony, Bigty, Abagty, Zetera i Karkasa, siedmiu eunuchów usługujących królowi Aswerusowi, ¹¹ aby przywiedli przed oblicze króla królowę Waszti w koronie królewskiej celem pokazania ludowi i książętom jej piękności; odznaczała się bowiem miłym wyglądem. ¹² Ale królowa Waszti odmówiła przyjścia na rozkaz króla, który eunuchowie otrzymali. Król się rozgniewał, i gniew w nim zapłonął. ¹³ I rzekł król do mędrców znających prawo⁴, <bo tak sprawy króla [rozważano] wobec znających prawo i sąd>, ¹⁴ i rozkazał przywołać do siebie Karszenę, Szetara, Admatę, Tarszisza, Meresa, Mersenę, Memukana, siedmiu książąt perskich i medyjskich, którzy byli zaufanymi doradcami króla i zajmowali w królestwie pierwsze miejsca. ¹⁵ [I zapytał]: «Jak według prawa należy postąpić z królową Waszti, która nie wykonała rozkazu króla, jaki eunuchowie otrzymali?» ¹⁶ Na to odpowiedział Memukan w obecności króla i książąt: «Nie tylko przeciw samemu królowi wykroczyła królowa Waszti, lecz także przeciw wszystkim książętom i wszystkim narodom, które zamieszkują państwa króla Aswerusa. ¹⁷ Gdy wieść o zachowaniu się królowej rozejdzie się pośród wszystkich kobiet, wtedy wzgardzą mężami swoimi w oczach swoich i powiedzą im: "Król Aswerus polecił przyprowadzić królowę Waszti do siebie, a ona nie poszła". ¹⁸ Dziś wszystkie księżniczki perskie i medyjskie powiedzą do książąt królewskich, co usłyszały o postępowaniu królowej. Wtedy będzie wiele pogardy i gniewu. ¹⁹ Jeśli się to królowi podoba, to niech wyjdzie dekret królewski⁵ od niego i niech będzie napisane w prawach perskich i medyjskich, i niech będzie nieodwołalne to, że Waszti nie może już przyjść przed oblicze króla Aswerusa, a jej godność królewską niech da król jej towarzyszce, godniejszej od niej. ²⁰ A gdy usłyszą dekret króla, wydany dla całego królestwa - a wielkie jest ono - wszystkie kobiety oddadzą cześć mężom swoim, od największego do najmniejszego». ²¹ I spodobała się ta rada królowi i książętom jego, i uczynił król według słów Memukana. ²² I wysłał listy do wszystkich państw królewskich, do każdej krainy, [skreślone] jej własnym pismem i do każdego narodu w jego własnym języku⁶, aby każdy mąż był panem w domu swoim <i mówił, co mu się podoba>⁶.

Przypisy

1. Aswerus - łacińska transkrypcja hebr. formy Achaszwerosz, tj. Kserkses I (por. przypis Est 0,1a). Wielkość królestwa Aswerusa jest także wspomniana w Est 8,9 i Est 9,30. Dn 6,2 wylicza 120 państw (podobnie Herodot).
2. Ucztę wydano z okazji narady wojennej przeciw Grekom.
3. Waszti - jako żona Kserksesa jest w historii nie znana.
4. Popr. wg LXX; hebr.: "czasy".
5. Dekrety królów perskich miały moc prawa i były nieodwołalne w tym sensie, że zmienić je mógł tylko sam król przez wydanie nowego dekretu.
6. "Języku" - wielojęzyczne dekrety królów perskich potwierdzają papirusy z Elefantyny; "podoba" - tekst krytycznie niepewny, różnie popr.