Biblia Tysiąclecia →

Księga Barucha →

Rozdział 3

¹ Panie wszechwładny, Boże Izraela, dusza w ucisku i duch zgnębiony woła do Ciebie. ² Wysłuchaj, Panie, zmiłuj się, ponieważ zgrzeszyliśmy przed Tobą. ³ Ty trwasz na wieki, a my nic nie znaczymy. ⁴ Panie wszechwładny, Boże Izraela, wysłuchaj modlitwy umarłych¹ Izraela i synów tych, którzy grzeszyli wobec Ciebie, którzy nie słuchali głosu Pana, Boga swego. Stąd przylgnęły do nas te nieszczęścia. ⁵ Nie pamiętaj o grzechach przodków naszych, lecz pomnij obecnie na ramię Twe i imię Twoje. ⁶ Tak, boś Ty Pan i Bóg nasz, przeto chwalić Cię będziemy, Panie! ⁷ Dlatego bowiem dałeś bojaźń Twą sercom naszym, abyśmy wzywali imienia Twego i żebyśmy Cię chwalili na wygnaniu naszym, ponieważ odwracamy od serc naszych wszelką niegodziwość przodków, którzy grzeszyli przed Tobą. ⁸ Oto my dzisiaj na wygnaniu, gdzie rozproszyłeś nas na pośmiewisko, przekleństwo i za karę za wszystkie niegodziwości przodków, którzy odstąpili od Pana, Boga naszego.

Mowa proroka

⁹ Bądź posłuszny, Izraelu, przykazaniom życiodajnym,
nakłoń ucha, by poznać mądrość.
¹⁰ Cóż się to stało, Izraelu,
że jesteś w kraju nieprzyjaciół,
wynędzniały w ziemi obcej,
¹¹ uważany za nieczystego na równi z umarłymi,
zaliczony do tych, co schodzą do Szeolu?
¹² Opuściłeś źródło mądrości.
¹³ Gdybyś chodził po drodze Bożej,
mieszkałbyś w pokoju na wieki.
¹⁴ Naucz się, gdzie jest mądrość,
gdzie jest siła i rozum,
a poznasz równocześnie,
gdzie jest długie i szczęśliwe życie,
gdzie jest światłość dla oczu i pokój.
¹⁵ Lecz któż znalazł jej miejsce
lub kto wszedł do jej skarbców?
¹⁶ Gdzież są zwierzchnicy narodów
i panujący nad zwierzętami ziemi,
¹⁷ ci, co igrają z ptakami powietrznymi,
ci, co gromadzą srebro i złoto,
w których ludzie złożyli ufność,
a nie ma końca nabywaniu tych rzeczy,
¹⁸ którzy obrabiają srebro²,
trudzą się, tak że prawie nie kończy się ich praca?
¹⁹ Zniknęli i do Szeolu zstąpili,
a inni stanęli na ich miejsce.
²⁰ Młodsi ujrzeli światło
i zamieszkali na ziemi,
ale drogi mądrości nie pojęli,
²¹ nie poznali jej ścieżek
ani jej nie uchwycili,
a synowie ich od drogi swej daleko odeszli.
²² Nie słyszano o niej w Kanaanie³
ani w Temanie³ jej nie widziano.
²³ Synowie Hagar ubiegają się o mądrość tej ziemi,
kupcy Merranu⁴ i Temanu, opowiadający baśnie i poszukiwacze wiedzy,
drogi mądrości nie znają
ani nie pamiętają o jej ścieżkach.
²⁴ O Izraelu, jakże wielki jest dom Boga,
jakże obszerne miejsce posiadłości Jego!
²⁵ Wielki i nie mający końca,
wysoki i niezmierzony.
^26 5 Tam urodzili się olbrzymi,
sławni od początku,
wielcy, biegli w walce.
²⁷ Ale nie tych wybrał Bóg
ani im nie dał drogi do mądrości.
²⁸ Zginęli dlatego, że mądrości nie mieli,
zginęli z powodu swej nierozwagi.
²⁹ Któż wstąpił do nieba, aby ją wziąć,
któż ją z obłoków sprowadził?
³⁰ Któż przeprawił się przez morze, a znalazł ją
i przywiózł ją w zamian za najlepsze złoto?
³¹ Nie ma nikogo, kto by znał jej drogę
i kto by rozpoznał jej ścieżkę.
³² Lecz zna ją Wszechwiedzący
i wynajdzie ją swoją mądrością.
Ten, który na czas bezkresny urządził ziemię
i napełnił ją stworzeniami czworonożnymi,
³³ wysłał światło i poszło,
wezwał je, a ono posłuchało Go ze drżeniem.
³⁴ Gwiazdy radośnie świecą na swoich strażnicach.
³⁵ Wezwał je. Odpowiedziały: «Jesteśmy».
Z radością świecą swemu Stwórcy.
³⁶ On jest Bogiem naszym.
I żaden inny nie może
z Nim się równać.
³⁷ Zbadał wszystkie drogi mądrości
i dał ją słudze swemu, Jakubowi,
i Izraelowi, umiłowanemu swojemu.
³⁸ Potem ukazała się ona na ziemi
i zaczęła przebywać wśród ludzi.

Przypisy

1. Izraelici są do tego stopnia przytłoczeni nieszczęściami, że stali się podobni do umarłych.
2. Wyrażenie niejasne, prawdopodobnie dotyczy tych, którzy na wszelki sposób gromadzą srebro, czyli pieniądze.
3. "Kanaan" - inaczej Fenicja; "Teman" - szczep lub miejscowość w południowej Idumei.
4. Prawdopodobnie błąd kopisty; ma być: Madian.
5. Por. Rdz 6,4.