15 października 2019

Wtorek, XXVIII Tydzień zwykły
Rok C, I

Wspomnienie św. Teresy od Jezusa, dziewicy i doktora Kościoła

Św. Serwulus

OPIEKUN: Przyzywany w przypadku paraliżu.
IMIĘ: pochodzenia łacińskiego, genetycznie cognomen, w którego funkcji występuje termin
pospolity servulus – „młody niewolnik”.

Serwulus był ubogim paralitykiem w Rzymie, inwalidą przez całe życie. Opiekowali się nim matka i brat. Nie mogąc się utrzymać materialne z powodu choroby, prosił o jałmużnę pod portykiem rzymskiego kościoła św. Klemensa. Następnie dzielił datki na trzy części: dla siebie na utrzymanie, na jałmużnę dla uboższych od siebie oraz na książki. Będąc analfabetą, prosił kapłanów, którym udzielał gościny, aby mu je czytali, dzięki temu stał się osobą bardzo dobrze wykształconą, znawcą Pisma Świętego.

Udzielał jednocześnie, gościny pielgrzymom i ludziom bezdomnym, dzięki czemu zawsze
miał towarzystwo – żył niejako publicznie.