6 lipca 2020

Poniedziałek, XIV Tydzień zwykły
Rok A, II

Wspomnienie bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, dziewicy

bł. Maria od Męki Pańskiej

S. Maria od Męki Pańskiej (Helena de Chappotin) urodziła się 21 maja 1839 r. w Nantes, we Francji, w arystokratycznej rodzinie mocno związanej z Kościołem, wspierającej papieża w momentach szczególnie trudnych dla Państwa Kościelnego. Solidna formacja duchowa, którą zawdzięczała rodzinie i Ojcom Jezuitom w Nantes, pozwoliła jej odkryć powołanie zakonne, na które odpowiedziała, wstępując pod koniec 1860 r. do Zgromadzenia Sióstr Klarysek w rodzinnym mieście. Kilkutygodniowy pobyt u Klarysek wyrył na jej życiu niezatartą pieczęć. Została tam wezwana, by ofiarować swoje życie za papieża. Ta szczególna konsekracja dokonała się w momencie, gdy jej kuzyni i znajomi udali się do Rzymu, by wzmocnić Korpus francuski, a Wiktor Emmanuel I po bitwie pod Castelfidardo zajął 2/3 terytorium Państwa Kościelnego. Wizja, jakiej doznała u Klarysek, i towarzysząca jej konsekracja sprawiły, że Helena rozchorowała się i musiała opuścić Klaryski. By jednak zrealizować powołanie zakonne, w 1864 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Maryi Wynagrodzicielki. Podczas obłóczyn otrzymała imię Maria od Męki Pańskiej i jako nowicjuszka została wysłana w 1865 r. przez swoje młode, bo liczące 8 lat, Zgromadzenie do Indii.
Po złożeniu pierwszych ślubów zakonnych Maria od Męki Pańskiej została przełożoną domu w Tuticorin, a w rok później - przełożoną prowincjalną Madury. W 1875 r. Maria od Męki Pańskiej udała się do Ootacamund, by założyć tam nową fundację. Podczas jej nieobecności sytuacja sióstr w Madurze bardzo się pogorszyła, doprowadzając do tego, że 20 sióstr opuściło Zgromadzenie. Skupiły się one w Ootacamund wokół Marii od Męki Pańskiej i powstało nowe Zgromadzenie Misjonarek Maryi. 21 listopada 1876 r. Maria od Męki Pańskiej z trzema innymi siostrami opuściła Indie, by w Rzymie prosić papieża Piusa IX o zatwierdzenie nowego Zgromadzenia. Dokonało się to 6 stycznia 1877 r., w uroczystość Objawienia Pańskiego. Nazwa "Franciszkanki" została dodana, gdy młode Zgromadzenie postanowiło żyć, opierając się na regule III Zakonu św. Franciszka z Asyżu, którą przyjęła Maria od Męki Pańskiej i wszystkie siostry.
Pierwsze Konstytucje Zgromadzenia mówiły, że siostry osiedlą się według pragnienia Stolicy Apostolskiej w misjach zagranicznych, najbardziej niebezpiecznych i oddalonych, bez specjalizacji działań apostolskich, i będą podejmować zadania odpowiadające na znaki czasu i potrzeby społeczności, w których żyją.
"Franciszkanki Misjonarki Maryi - pisze Założycielka - mamy jeden kraj, cały świat do nas należy. Naszą polityką jest miłość i tak jak miłość jest powszechna, nie możemy o nikim zapomnieć i nikogo wykluczyć".
Obecnie Zgromadzenie Franciszkanek Misjonarek Maryi, liczące prawie 8 tys. sióstr, posiada swoje placówki w 76 krajach świata na wszystkich kontynentach. Międzynarodowe wspólnoty gromadzą siostry z 76 narodowości. Wrażliwe na aktualne potrzeby i nowe wyzwania Kościoła powszechnego, siostry usiłują zaszczepiać orędzie ewangeliczne na gruncie różnych kultur i mentalności.
Centrum życia Franciszkanek Misjonarek Maryi stanowi Eucharystia oraz adoracja Najświętszego Sakramentu. Tu znajduje się źródło siły i misjonarskiego dynamizmu.
Do Polski siostry przybyły w 1922 r. z Odessy. Pierwszy dom został założony w Łabuniach k. Zamościa. Dziś prowincja Polska-Ukraina liczy 18 wspólnot. Dom prowincjalny znajduje się w Warszawie przy ulicy Racławickiej 14.

s. Anna Siudak FMM