Bł. Ludwik IV
Rok ze świętymi/wyd., Jednosc.com.pl
IMIĘ: ze staroniemieckiego Ludwig, zlatynizowana forma Ludovicus, znaczy „człowiek wybitny”.
Urodzony w roku 1200, syn landgrafa Turyngii, w wieku dwudziestu lat poślubił Elżbietę Węgierską, z którą miał troje dzieci. Był oddanym i przykładnym małżonkiem, zawsze wspierał działalność charytatywną i ascetyzm swej żony.
Zmarł w Otranto w 1227 roku z powodu gorączki wywołanej malarią, tuż przed wyruszeniem na piątą krucjatę. Źródła hagiograficzne uwypuklają jego książęcą postać, przypisując mu także pewne cuda.
Przedstawia się go na ogół w towarzystwie św. Elżbiety.
