Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 51

DODATKI

Hymn pochwalny ocalonego

¹ Wychwalać Cię będę, Panie, Królu,
i wysławiać Ciebie, Boga, Zbawiciela mego.
Wychwalać chcę imię Twoje,
² ponieważ podporą i pomocnikiem stałeś się dla mnie.
Ochroniłeś ciało moje od zguby,
od sieci oszczerczego języka
i od warg wypowiadających kłamstwo;
a wobec przeciwników
stałeś się pomocnikiem i wybawiłeś mię,
³ według wielkości miłosierdzia i Twego imienia,
od pokąsania przez tych, co są gotowi mnie połknąć,
od ręki szukających mej duszy,
z wielu utrapień, jakich doznałem,
⁴ od uduszenia w ogniu, który mnie otacza,
i z środka ognia, który nie ja zapaliłem,
⁵ z głębokich wnętrzności Szeolu,
od języka nieczystego i od słowa kłamliwego,
⁶ od oszczerstwa języka przewrotnego wobec króla.
Dusza moja zbliżyła się aż do śmierci,
a życie moje było blisko Szeolu, na dole.
⁷ Ze wszystkich stron otoczyli mnie i nie znalazłem wspomożyciela,
rozglądałem się za pomocą od ludzi, ale nie przyszła.
⁸ Wówczas wspomniałem na miłosierdzie Twoje, Panie,
i na dzieła Twoje, te od wieków -
że wybawiasz tych, którzy cierpliwie czekają na Ciebie,
i wyzwalasz ich z ręki nieprzyjaciół.
⁹ Podniosłem z ziemi mój głos błagalny
i prosiłem o uwolnienie od śmierci.
¹⁰ Wzywałem Pana: «Ojcem moim jesteś
i mocarzem, który mnie wyzwoli¹.
Nie opuszczaj w dniach udręki,
a w czasie przewagi pysznych - bez pomocy!
Wychwalać będę bez przerwy Twoje imię
i opiewać je będę w uwielbieniu».
¹¹ I prośba moja została wysłuchana.
Wybawiłeś mnie bowiem z zagłady
i wyrwałeś z przygody złowrogiej.
¹² Dlatego będę Cię wielbił i wychwalał,
i błogosławił imieniu Pańskiemu.

Autor o szukaniu mądrości

¹³ Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować,
szukałem jawnie mądrości w modlitwie.
¹⁴ U bram świątyni prosiłem o nią
i aż do końca szukać jej będę.
¹⁵ Z powodu [jej] kwiatów, jakby dojrzewającego winogrona,
serce me w niej się rozradowało,
noga moja wstąpiła na prostą drogę,
od młodości mojej idę jej śladami.
¹⁶ Nakłoniłem tylko trochę ucha mego, a już ją otrzymałem
i znalazłem dla siebie rozległą wiedzę.
¹⁷ Postąpiłem w niej,
a Temu, który mi dał mądrość, chcę oddać cześć.
¹⁸ Postanowiłem bowiem wprowadzić ją w czyn,
zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznałem wstydu.
¹⁹ Dusza moja walczyła o nią
i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo;
ręce wyciągałem w górę,
a błędy przeciwko niej opłakiwałem.
²⁰ Skierowałem ku niej moją duszę
i znalazłem ją dzięki czystości;
z nią od początku zyskałem rozum,
dlatego nie będę opuszczony.
²¹ Wnętrze moje poruszyło się, aby jej szukać,
i był to dla mnie zysk wspaniały.
²² Dał mi Pan język, jako zapłatę dla mnie,
i będę Go nim chwalił.
²³ Zbliżcie się do mnie, wy, którym brak wykształcenia,
i zatrzymajcie się w domu nauki.
²⁴ Na cóż, powiedzcie, pozbawiać się tego,
za czym dusze wasze tak bardzo tęsknią?
²⁵ Otworzyłem usta i mówię:
Kupujcie sobie bez pieniędzy².
²⁶ Włóżcie kark wasz pod jarzmo
i niech otrzyma dusza wasza naukę:
aby ją znaleźć, nie trzeba szukać daleko³.
²⁷ Patrzcie oczami: mało się natrudziłem,
a znalazłem dla siebie wielki odpoczynek.
²⁸ Za naukę dajcie wielką ilość srebra,
a zyskacie z nią bardzo wiele złota.
²⁹ Niech się raduje dusza wasza w miłosierdziu Pana
i nie wstydźcie się Jego chwały!
³⁰ Wypełnijcie dzieło wasze przed czasem,
a da wam nagrodę w porze oznaczonej.

Podpis:

MĄDROŚĆ JEZUSA, SYNA SYRACHA

Przypisy

1. Popr. wg hebr.; gr. ma zagadkowe, brzmiące już po chrześcijańsku: "Wzywałem Pana, Ojca mego Pana".
2. Iz 55,1.
3. Por. Pwt 30,11-20.