Biblia Tysiąclecia →

Mądrość Syracha →

Rozdział 40

Wielka troska człowieka

¹ Wielka udręka stała się udziałem każdego człowieka
i ciężkie jarzmo [spoczęło] na synach Adama,
od dnia wyjścia z łona matki,
aż do dnia powrotu do matki wszystkich¹.
² Przedmiotem ich rozmyślań i obawą serca
jest myśl o tym, co ich czeka, jest dzień śmierci².
³ Poczynając od tego, który siedzi na wspaniałym tronie,
aż do tego, który siedzi na ziemi i w popiele,
⁴ od tego, który nosi fioletową purpurę i wieniec,
do tego, który się okrywa zgrzebnym płótnem:
[wciąż] gniew, zazdrość, przerażenie i niepokój,
bojaźń śmierci, nienawiść i kłótnia.
⁵ Nawet w czasie odpoczynku na łóżku
sen nocny zmienia mu wyobrażenia:
⁶ zaznaje mało spoczynku, jakby nic,
a już w snach [ma takie wrażenie], jakby w dzień stał na czatach,
jest przerażony widzeniem swego serca,
jakby uciekał przed bitwą -
⁷ budzi się w chwili swego ocalenia³
i dziwi się, że strach ten był niczym.
⁸ Dla każdego stworzenia, od człowieka do zwierzęcia,
a dla grzeszników siedem razy więcej:
⁹ śmierć, krew, kłótnia i miecz,
klęski, głód, ucisk i cięgi.
¹⁰ Przeciw bezbożnym to wszystko zostało stworzone
i przez nich przyszło całkowite zniszczenie.
¹¹ Wszystko, co jest z ziemi⁴, do ziemi się wróci,
a co z wody, powróci do morza⁴.
¹² Każde przekupstwo i niesprawiedliwość zostaną starte,
a uczciwość na wieki trwać będzie.
¹³ Bogactwa niesprawiedliwych wyschną jak potok
i przeminą jak wielki grzmot, co się rozlega w czasie ulewy.
¹⁴ Jak [sprawiedliwy] raduje się, gdy otwiera ręce⁵,
tak grzesznicy ulegną zatraceniu.
¹⁵ Potomkowie bezbożnych nie wypuszczą latorośli,
bo ich nieczyste korzenie są na urwistej skale,
¹⁶ jak trzcina rosnąca nad każdą wodą i brzegiem rzeki
przed każdą inną trawą będą zerwani.
¹⁷ Dobroczynność jest jak raj we wszystko obfitujący⁶,
a jałmużna - trwa na wieki.

Najwyższym dobrem bojaźń Pana

¹⁸ Człowiek samowystarczalny i pracujący - wiodą życie przyjemne,
ale wyżej od obydwóch [stoi] ten, co skarb znajduje.
¹⁹ Dzieci i zbudowanie miasta uwieczniają imię,
ale wyżej od tych obu rzeczy [stoi] kobieta nienaganna.
²⁰ Wino i muzyka rozweselają serce,
ale wyżej od tych obu rzeczy [stoi] umiłowanie mądrości.
²¹ Flet i cytra umilają śpiewy,
a bardziej niż jedno i drugie - mowa przyjemna.
²² Wdzięk i piękność pociągają oko,
a bardziej niż jedno i drugie - świeża zieleń zasiewów.
²³ Przyjaciel i towarzysz spotykają się w chwili stosownej,
a częściej niż obaj - żona z mężem⁷.
²⁴ Bracia i opiekunowie [są pomocą] w czasie utrapienia,
a bardziej niż jedni i drudzy wybawia jałmużna.
²⁵ Złoto i srebro umacniają stopę,
a bardziej niż jedni i drudzy cenna jest rada.
²⁶ Bogactwo i siła podnoszą na duchu,
a bardziej niż jedno i drugie - bojaźń Pana.
Przy bojaźni Pańskiej nie ma niedostatku,
a [żyjąc] w niej nie potrzeba szukać pomocy.
²⁷ Bojaźń Pana jest jak raj błogosławieństwa,
a jej osłona przewyższa wszelką sławę⁸.

Żebractwo

²⁸ Synu, nie prowadź życia żebraczego,
lepiej umrzeć, niż żebrać.
²⁹ Gdy człowiek musi patrzeć na stół drugiego,
jego istnienia nie uważa się za życie,
zbrudzi duszę swoją potrawami obcych:
człowiek więc rozumny i dobrze wychowany tego się ustrzeże.
³⁰ Żebractwo jest słodkie na ustach człowieka bezwstydnego,
ale we wnętrzu jego płonie [ono jak] ogień.

Przypisy

1. Tj. ziemi.
2. Tekst skażony.
3. Tekst skażony. Inni: "w czasie służby" (= na jawie).
4. "Do ziemi": por. Syr 41,10; Rdz 3,19; Ps 146[145],4; "do morza": por. Syr 39,22; Koh 1,7; hebr. i syr.: "a co z góry, powróci do góry".
5. Tzn. świadczy dobrodziejstwa (por. Pwt 15,7n.11).
6. Dosł.: "w błogosławieństwach". Hebr.: "Ale miłość nigdy się nie chwieje".
7. Hbr.: "przyjaciel i towarzysz przychodzą z pomocą w chwili stosownej, lecz bardziej niż obydwaj - mądra żona".
8. Popr. wg hebr.; gr.: "ukryje ją [Pan] ponad wszelką chwałę".