Biblia Tysiąclecia →

List do Filemona →

Rozdział 1

Adres

¹ Paweł, więzień¹ Chrystusa Jezusa, i Tymoteusz¹ brat, do Filemona umiłowanego, naszego współpracownika, ² do Apfii, siostry², do naszego towarzysza broni Archipa i do Kościoła [gromadzącego] się w tym domu. ³ Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i Pana Jezusa Chrystusa.

Uznanie dla adresata

⁴ Dziękuję Bogu mojemu zawsze, ilekroć wspominam cię w moich modlitwach, ⁵ słysząc o twojej miłości i wierze, jaką żywisz względem Pana Jezusa i dla wszystkich świętych. ⁶ Oby twój udział w wierze okazał się twórczym w głębszym poznaniu wszelkiego dobrego czynu, [jaki jest do spełnienia] wśród was dla Chrystusa. ⁷ Bracie, doznałem wielkiej radości i pociechy z powodu twojej miłości, że [mianowicie] serca świętych otrzymały od ciebie pokrzepienie.

Prośba o przebaczenie dla Onezyma

⁸ A przeto, choć z całą swobodą mogę w Chrystusie nakładać na ciebie obowiązek, ⁹ to jednak raczej proszę w imię miłości, skoro już jestem taki. Jako stary³ Paweł, a teraz jeszcze więzień Chrystusa Jezusa - ¹⁰ proszę cię za moim dzieckiem - za tym, którego zrodziłem⁴ w kajdanach, za Onezymem. ¹¹ Niegdyś dla ciebie nieużyteczny, teraz właśnie i dla ciebie, i dla mnie stał się on bardzo użyteczny⁵. ¹² Jego ci odsyłam; ty zaś jego, to jest serce moje, przyjmij do domu! ¹³ Zamierzałem go trzymać przy sobie, aby zamiast ciebie oddawał mi usługi w kajdanach [noszonych dla] Ewangelii. ¹⁴ Jednakże postanowiłem nie uczynić niczego bez twojej zgody, aby dobry twój czyn był nie jakby z musu, ale z dobrej woli. ¹⁵ Może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, ¹⁶ już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego. [Takim jest on] zwłaszcza dla mnie, ileż więcej dla ciebie zarówno w doczesności⁶, jak w Panu. ¹⁷ Jeśli więc się poczuwasz do łączności ze mną, przyjmij go jak mnie! ¹⁸ Jeśli zaś wyrządził ci jaką szkodę lub winien cokolwiek, policz to na mój rachunek! ¹⁹ Ja, Paweł, piszę to moją ręką, ja uiszczę odszkodowanie - by już nie mówić o tym, że ty w większym stopniu winien mi jesteś samego siebie. ²⁰ Tak, bracie, niech ja przez ciebie doznam radości w Panu: pokrzep moje serce w Chrystusie!

Polecenia i pozdrowienia

²¹ Piszę do ciebie ufny w twoje posłuszeństwo, świadom, że nawet więcej zrobisz, niż mówię. ²² A zarazem przygotuj mi gościnę: ufam bowiem, że będę wam zwrócony dzięki waszym modlitwom. ²³ Pozdrawia cię Epafras⁷, mój współwięzień w Chrystusie, ²⁴ [oraz] Marek, Arystarch, Demas, Łukasz - moi współpracownicy⁸. ²⁵ Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa [niech będzie] z duchem waszym! Amen.

Przypisy

1. "Więzień" - zob. Wstęp; "Tymoteusz" - zob. 2 Kor 1,1
2. Tzn. chrześcijanki. Zob. brat. Por. Dz 1,15; Rz 16,1; 1 Kor 7,15.
3. Apostoł ma wtedy 55-60 lat.
4. W sensie doprowadzenia do wiary i chrztu.
5. Gra słów: samo imię "Onezym" po gr. znaczy "pomocny".
6. Dosł.: "w ciele".
7. Por. Kol 1,7; Kol 4,12.
8. Marek ewangelista (por. Dz 12,12 itd.); Arystarch, towarzysz św. Pawła (por. Dz 19,29; itd.); Demas, towarzysz (Kol 4,14), który później odszedł (2 Tm 4,10); Łukasz, ewangelista i autor Dziejów Apostolskich (Kol 4,14; 2 Tm 4,11).