Biblia Tysiąclecia →

Księga Sofoniasza →

Rozdział 3

Sąd Boży nad Jerozolimą

¹ Biada buntowniczemu i splugawionemu miastu, co stosuje ucisk!
² Nie słucha głosu i nie przyjmuje ostrzeżenia,
nie ufa Panu
i nie przybliża się do swego Boga.
³ Jego książęta są pośród niego lwami ryczącymi,
sędziowie jego - wieczorem¹ wilkami,
które nic do rana nie pozostawiają.
⁴ Prorocy jego są lekkomyślni - mężowie wiarołomni,
jego kapłani zbezcześcili świętość - pogwałcili Prawo.
⁵ Pan sprawiedliwy jest pośród niego,
nie czyni niesprawiedliwości...
Każdego rana wydaje wyrok²,
nie zawodzi, skoro świta².
⁶ Wytraciłem narody,
ich twierdze są zniszczone,
spustoszyłem ich ulice,
tak że nie ma przechodnia;
ogołocone są ich miasta,
tak że nie ma nikogo, nie ma mieszkańca.
⁷ Mówiłem: «Bój się Mnie jednak,
przyjmij pouczenie!
A tak nie zniknie sprzed jej oczu³
wszystko to, za co ją ukarałem».
Ale oni się pospieszyli znieprawić wszystkie swoje czyny.
⁸ Przeto oczekujcie na Mnie - wyrocznia Pana -
w dniu, gdy powstanę jako oskarżyciel⁴,
bo postanowiłem zgromadzić narody,
zebrać królestwa,
aby wylać na nie moje oburzenie,
cały mój gniew zapalczywy,
bo ogień mej żarliwości pochłonie całą ziemię.

Obietnice mesjańskie

⁹ Wtedy bowiem przywrócę narodom wargi czyste,
aby wszyscy wzywali imienia Pana
i służyli Mu jednomyślnie.
¹⁰ Z tamtej strony rzek Kusz
wielbiciele moi, Córa⁵ z moim rozproszonymi, dar Mi przyniosą.
¹¹ W dniu tym
nie będziesz się wstydzić wszystkich twoich uczynków,
przez które dopuściłaś się⁶ względem Mnie niewierności;
usunę bowiem wtedy spośród ciebie
pysznych samochwalców twoich
i nie będziesz się więcej wywyższać
na świętej mej górze.
¹² I zostawię pośród ciebie lud pokorny i biedny,
a szukać będą schronienia w imieniu Pana.
¹³ Reszta Izraela nie będzie czynić nieprawości
ani mówić kłamstwa.
I nie znajdzie się w ich ustach zwodniczy język,
gdy paść się będą i wylegiwać,
a nie będzie nikogo, kto by [ich] przestraszył.
¹⁴ Wyśpiewuj, Córo Syjońska!
Podnieś radosny okrzyk, Izraelu⁷!
Ciesz się i wesel z całego serca,
Córo Jeruzalem!
¹⁵ Oddalił Pan wyroki na ciebie,
usunął twego nieprzyjaciela⁸:
król Izraela, Pan, jest pośród ciebie,
nie będziesz już bała się złego.
¹⁶ Owego dnia powiedzą Jerozolimie:
«Nie bój się, Syjonie!
Niech nie słabną twe ręce!»
¹⁷ Pan, twój Bóg jest pośród ciebie,
Mocarz - On zbawi,
uniesie się weselem nad tobą,
odnowi swą miłość⁹,
wzniesie okrzyk radości,
¹⁸ <jak w dniu uroczystego święta>.
Zabiorę od ciebie niedolę,
abyś już nie nosiła brzemienia zniewagi¹⁰.
¹⁹ Oto Ja sprawię [zagładę] wszystkim,
którzy cię uciskali w owym czasie,
a zachowam chromych i wygnanych zgromadzę;
i zgotuję z nich chwałę i sławę na całej ziemi,
gdzie doznawali zawstydzenia¹¹.
²⁰ W owym czasie was przywiodę,
w czasie, gdy was zgromadzę;
albowiem dam wam imię i chwałę
u wszystkich narodów ziemi,
gdy odmienię wasz los
na waszych oczach - mówi Pan.

Przypisy

1. Inni popr.: "stepowymi".
2. "Wyrok" - inni: "jak światło"; "nie... świta" - inni: "ale nikczemnik nie zna wstydu".
3. Mowa o Jerozolimie. Tekst popr. wg LXX, syr.; hebr.: "przybytek jej".
4. Tekst popr. Inni tłum.: "na łup".
5. Wlg: "synowie". Inni popr.: "od krańców północy".
6. Chodzi o Jerozolimę, która była symbolem całego narodu izraelskiego.
7. LXX: "Córo Jeruzalem".
8. LXX: "twoich nieprzyjaciół".
9. Popr. wg LXX; hebr.: "będzie milczeć". Słowa w wg LXX.
10. Tekst skażony.
11. Aluzja do wygnańców izraelskich, którzy podzielili los niewoli babilońskiej. Niektórzy poprawiają ostatni wiersz: "gdy dokonam odnowy".