Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 4

PSALM 4¹

Modlitwa i napomnienie

¹ Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Psalm. Dawidowy.
² Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi,
Boże, co sprawiedliwość mi wymierzasz.
Tyś mnie wydźwignął z utrapienia -
zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę!
³ Mężowie, dokąd będziecie sercem ociężali?²
Czemu kochacie marność i szukacie kłamstwa?
⁴ Wiedzcie, że Pan mi okazuje cudownie swą łaskę,
Pan mnie wysłuchuje, ilekroć Go wzywam.
⁵ Zadrżyjcie i nie grzeszcie,
rozważcie na swych łożach i zamilknijcie!
⁶ Złóżcie należne ofiary
i miejcie w Panu nadzieję!
⁷ Wielu powiada: «Któż nam ukaże szczęście?»
Wznieś ponad nami, o Panie, światłość Twojego oblicza!^3
8 Wlałeś w moje serce więcej radości
niż w czasie obfitego plonu pszenicy i młodego wina.
⁹ Gdy się położę, zasypiam spokojnie,
bo Ty sam jeden, Panie,
pozwalasz mi mieszkać bezpiecznie.

Przypisy

1. Ps 4 Psalm nadziei, o tendencjach dydaktycznych. Przedstawiając swój los, Psalmista zachęca wiernych i ostrzega przewrotnych.
2. Zatwardziałość serca czyni występnych niezdolnymi do przyjęcia prawdy Bożej. Tekst popr. wg LXX; hebr.: "dokąd chwała moja będzie ulegała zniewadze".
3. Mowa o objawach Bożego miłosierdzia (por. Ps 31[30],17; Ps 44[43],4; Ps 89[88],16).