Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 35

PSALM 35(34)¹

Wołanie o pomoc przeciw niewdzięcznikom

¹ Dawidowy.
Wystąp, Panie, przeciw tym, co walczą ze mną,
uderz na moich napastników!
² Pochwyć tarczę i puklerz
i powstań mi na pomoc.
³ Rzuć włócznią i toporem²
na moich prześladowców;
powiedz mej duszy:
«Jam twoim zbawieniem».
⁴ Niech się zmieszają i niech się zawstydzą
ci, co na życie me czyhają;
niech się cofną zawstydzeni
ci, którzy zamierzają mi szkodzić.
⁵ Niech będą jak plewy na wietrze,
gdy będzie ich gnał anioł Pański³.
⁶ Niech droga ich będzie ciemna i śliska,
gdy anioł Pański będzie ich ścigał.
⁷ Bez przyczyny bowiem zastawili na mnie sieć swoją,
bez przyczyny dół kopią dla mnie.
⁸ Niech przyjdzie na nich zagłada niespodziana,
a sidło, które zastawili, niech ich pochwyci;
niechaj sami wpadną w dół, który wykopali⁴.
⁹ A moja dusza będzie radować się w Panu,
będzie się weselić z Jego ratunku.
¹⁰ Wszystkie moje kości⁵ powiedzą:
«Któż, o Panie, podobny do Ciebie,
który wyrywasz biedaka z mocy silniejszego,
z mocy grabieżcy - [biedaka] i nędzarza».
¹¹ Powstają fałszywi świadkowie,
pytają o to, czego nie wiem.
¹² Płacili mi złem za dobro,
czyhali na moje życie.
¹³ A ja, gdy chorowali, wór przywdziewałem,
umartwiałem się postem
i moja modlitwa wracała do mojego łona⁶,
¹⁴ jak po stracie przyjaciela czy brata.
Chodziłem jak w żałobie po matce
sczerniały⁷ i pochylony.
¹⁵ Lecz kiedy się chwieję, z radością się zbiegają,
przeciwko mnie się schodzą
obcy, których nie znałem,
szarpią mnie bez przerwy,
¹⁶ napastują i szydzą ze mnie,
zgrzytając przeciw mnie zębami.
¹⁷ Jak długo, Panie, będziesz na to patrzeć?
Wyrwij moje życie tym, co ryczą,
lwom - moje jedyne dobro!^8
18 Będę składał Ci dzięki w wielkim zgromadzeniu,
będę Cię chwalił wśród licznego ludu.
¹⁹ Niech wrogowie zakłamani nie cieszą się ze mnie;
nienawidzący mnie bez powodu⁹ mrugają oczami.
²⁰ Bo nie mówią o tym, co służy pokojowi,
a dla spokojnych w kraju
obmyślają zdradliwe plany.
²¹ I otwierają przeciw mnie swe usta,
wołają: «Ha, ha, ha,
widzieliśmy na własne oczy!»^10
22 Widziałeś, Panie, zatem nie milcz,
o Panie, nie bądź ode mnie daleko!
²³ Przebudź się, wystąp w obronie mego prawa,
w mojej sprawie, mój Boże i Panie!
²⁴ Osądź mnie, Panie, Boże mój, w Twej sprawiedliwości;
niech się nie cieszą oni nade mną.
²⁵ Niech nie pomyślą w swym sercu:
«Ha, tegośmy chcieli!»
Niechaj nie powiedzą: «Otośmy go pożarli».
²⁶ Niech się zmieszają i wszyscy razem zawstydzą,
co się cieszą z moich nieszczęść;
niech się okryją wstydem i wzgardą,
którzy przeciwko mnie się podnoszą.
²⁷ A sprzyjający mej sprawie niech się radują i cieszą,
i mówią zawsze:
«Wielki jest Pan, który chce
pomyślności swojego sługi».
²⁸ A język mój będzie głosił Twoją sprawiedliwość
i nieustannie Twą chwałę.

Przypisy

1. Ps 35 Indywidualna lamentacja człowieka niesłusznie oskarżonego (por. Jr 20,10n; Lm rozdz.3 [->Lm 3,1]).
2. Sens słowa przypuszczalny; w każdym razie chodzi o jakąś broń. Jahwe ma wystąpić w obronie Psalmisty na sposób wojownika, staczającego bitwę (por. Iz 42,13; Za 9,14).
3. Anioł Pański, niewidzialny przedstawiciel wojska niebieskiego (zob. Ps 34[33],8 z przypisem), będzie prowadził pościg (w. 6) za uciekającymi nieprzyjaciółmi (por. Iz 17,13).
4. Por. Ps 7,16n; Ps 9,16; Ps 57[56],7; Ps 141[140],10.
5. "Kości" wyrażają w ST całą istotę człowieka (por. także Rdz 2,23).
6. Wobec nieprzyjaznej postawy najbliższych modlitwa Psalmisty za nich nie może odnieść skutku. W podobny sposób pozdrowienie Chrystusa: "Pokój!" przynoszone przez Apostołów wracało do nich, gdy nie znalazło podatnego gruntu (Mt 10,12-13).
7. Od prochu sypanego sobie na głowę na znak pokuty (por. Joz 7,6; Ez 27,30; Lm 2,10 c; Lm 3,29).
8. Por. sytuację Psalmisty w Ps 22[21],13-14.17.21-22.
9. Por. cyt. w J 15,25.
10. Urywek formuły oskarżycielskiej wrogów. Pan jednak "widział" cały ich fałsz (w. 22).