Biblia Tysiąclecia →

Księga Koheleta →

Rozdział 1

Tytuł

¹ Słowa Koheleta¹, syna Dawida, króla w Jeruzalem.
² Marność² nad marnościami, powiada Kohelet,
marność nad marnościami - wszystko marność.

ROZWAŻANIA TEORETYCZNE

Nic nowego pod słońcem

³ Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu,
jaki zadaje sobie pod słońcem?
⁴ Pokolenie przychodzi i pokolenie odchodzi,
a ziemia trwa po wszystkie czasy.
⁵ Słońce wschodzi i zachodzi,
i na miejsce swoje spieszy z powrotem,
i znowu tam wschodzi.
⁶ Ku południowi ciągnąc
i ku północy wracając,
kolistą drogą wieje wiatr
i znowu wraca na drogę swojego krążenia.
⁷ Wszystkie rzeki płyną do morza,
a morze wcale nie wzbiera;
do miejsca, do którego rzeki płyną,
zdążają one bezustannie.
⁸ Mówienie jest wysiłkiem³:
nie zdoła człowiek wyrazić [wszystkiego] słowami.
Nie nasyci się oko patrzeniem
ani ucho napełni słuchaniem.
⁹ To, co było, jest tym, co będzie,
a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie:
więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem.
¹⁰ Jeśli jest coś, o czym by się rzekło:
«Patrz, to coś nowego» -
to już to było w czasach,
które były przed nami.
¹¹ Nie ma pamięci o tych, co dawniej żyli⁴,
ani też o tych, co będą kiedyś żyli,
nie będzie wspomnienia u tych, co będą potem.

Marność mądrości

¹² Ja, Kohelet, byłem królem nad Izraelem w Jeruzalem⁵.
¹³ I skierowałem umysł swój ku temu,
by zastanawiać się i badać,
ile mądrości jest we wszystkim,
co dzieje się pod niebem.
To przykre zajęcie dał Bóg
synom ludzkim, by się nim trudzili.
¹⁴ Widziałem wszelkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem.
A oto: wszystko to marność i pogoń za wiatrem⁶.
¹⁵ To, co krzywe, nie da się wyprostować,
a czego nie ma, tego nie można liczyć.
¹⁶ Tak powiedziałem sobie w sercu:
«Oto nagromadziłem i przysporzyłem mądrości więcej
niż wszyscy, co władali przede mną na Jeruzalem»,
a serce me doświadczyło wiele mądrości i wiedzy.
¹⁷ I postanowiłem sobie poznać
mądrość i wiedzę, szaleństwo i głupotę.
Poznałem, że również i to jest pogonią za wiatrem,
¹⁸ bo w wielkiej mądrości - wiele utrapienia,
a kto przysparza wiedzy - przysparza i cierpień.

Przypisy

1. Zob. Wstęp.
2. To, co niestałe, zwodnicze, próżne, bezużyteczne. Słowo to powtarza się w księdze 64 razy.
3. Wlg: "wszystko się trudzi". Inni tłum.: "Słowa się zmęczą".
4. Wlg i inne przekłady: "po tym, co było".
5. Zob. Wstęp.
6. Por. Iz 44,20; Oz 12,2. Wlg: "utrapienie ducha".