Biblia Tysiąclecia →

1 List do Koryntian →

Rozdział 15

WOKÓŁ PRAWDY O ZMARTWYCHWSTANIU

Zmartwychwstanie Chrystusa faktem poświadczonym

¹ Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którąście przyjęli i w której też trwacie. ² Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam rozkazałem... Chyba żebyście uwierzyli na próżno. ³ Przekazałem wam na początku to, co przejąłem:¹ że Chrystus umarł - zgodnie z Pismem - za nasze grzechy, ⁴ że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem: ⁵ i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, ⁶ później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. ⁷ Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. ⁸ W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi². ⁹ Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży³. ¹⁰ Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną. ¹¹ Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak wyście uwierzyli.

Zmartwychwstanie wszystkich wiernych na wzór Chrystusa

¹² Jeżeli zatem głosi się, że Chrystus zmartwychwstał, to dlaczego twierdzą niektórzy spośród was, że nie ma zmartwychwstania? ¹³ Jeśli nie ma zmartwychwstania, to i Chrystus nie zmartwychwstał. ¹⁴ A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara. ¹⁵ Okazuje się bowiem, żeśmy byli fałszywymi świadkami Boga, skoro umarli nie zmartwychwstają, przeciwko Bogu świadczyliśmy, że z martwych wskrzesił Chrystusa. ¹⁶ Skoro umarli nie zmartwychwstają, to i Chrystus nie zmartwychwstał. ¹⁷ A jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara i aż dotąd pozostajecie w swoich grzechach⁴. ¹⁸ Tak więc i ci, co pomarli w Chrystusie, poszli na zatracenie. ¹⁹ Jeżeli tylko w tym życiu w Chrystusie nadzieję pokładamy⁵, jesteśmy bardziej od wszystkich ludzi godni politowania.
²⁰ Tymczasem jednak Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy⁶ spośród tych, co pomarli. ²¹ Ponieważ bowiem przez człowieka [przyszła] śmierć, przez człowieka też [dokona się] zmartwychwstanie. ²² I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni⁷, ²³ lecz każdy według własnej kolejności. Chrystus jako pierwszy⁸, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. ²⁴ Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc. ²⁵ Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy⁹. ²⁶ Jako ostatni wróg, zostanie pokonana śmierć. ²⁷ Wszystko bowiem rzucił pod stopy Jego¹⁰. Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który mu wszystko poddał. ²⁸ A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich. ²⁹ Bo inaczej czegoż dokonają ci, co przyjmują chrzest za zmarłych?¹¹ Jeżeli umarli w ogóle nie zmartwychwstają, to czemuż za nich chrzest przyjmują? ³⁰ Po co też i my wystawiamy się na niebezpieczeństwo każdej godziny?
³¹ Zapewniam was, przez chlubę, jaką mam z was w Jezusie Chrystusie, Panu naszym, że każdego dnia umieram¹². ³² Jeżeli tylko ze względu na ludzi potykałem się w Efezie z dzikimi zwierzętami¹³, to cóż mi stąd za pożytek? Skoro zmarli nie zmartwychwstają, to jedzmy i pijmy, bo jutro pomrzemy¹³. ³³ Nie łudźcie się! "Wskutek złych rozmów psują się dobre obyczaje"¹⁴. ³⁴ Ocknijcie się naprawdę i przestańcie grzeszyć! Są bowiem wśród was tacy, co nie uznają Boga. Ku waszemu zawstydzeniu to mówię.

O ciałach po zmartwychwstaniu

³⁵ Lecz powie ktoś: A jak zmartwychwstają umarli? W jakim ukazują się ciele? ³⁶ O, niemądry! Przecież to, co siejesz, nie ożyje, jeżeli wprzód nie obumrze. ³⁷ To, co zasiewasz, nie jest od razu ciałem, którym ma się stać potem, lecz zwykłym ziarnem, na przykład pszenicznym lub jakimś innym. ³⁸ Bóg zaś takie daje mu ciało, jakie zechciał; każdemu z nasion właściwe. ³⁹ Nie wszystkie ciała są takie same: inne są ciała ludzi, inne zwierząt, inne wreszcie ptaków i ryb ⁴⁰ Są ciała niebieskie i ziemskie, lecz inne jest piękno ciał niebieskich, inne - ziemskich. ⁴¹ Inny jest blask słońca, a inny - księżyca i gwiazd. Jedna gwiazda różni się jasnością od drugiej. ⁴² Podobnie rzecz się ma ze zmartwychwstaniem. Zasiewa się zniszczalne - powstaje zaś niezniszczalne; ⁴³ sieje się niechwalebne - powstaje chwalebne; sieje się słabe - powstaje mocne; ⁴⁴ zasiewa się ciało zmysłowe¹⁵ - powstaje ciało duchowe. Jeżeli jest ciało ziemskie powstanie też ciało niebieskie. ⁴⁵ Tak też jest napisane: Stał się pierwszy człowiek , Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam duchem ożywiającym¹⁶. ⁴⁶ Nie było jednak wpierw tego, co duchowe, ale to, co ziemskie; duchowe było potem. ⁴⁷ Pierwszy człowiek z ziemi - ziemski, drugi Człowiek - z nieba. ⁴⁸ Jaki ów ziemski, tacy i ziemscy; jaki Ten niebieski, tacy i niebiescy. ⁴⁹ A jak nosiliśmy obraz ziemskiego [człowieka], tak też nosić będziemy obraz [człowieka] niebieskiego.
⁵⁰ Zapewniam was, bracia, że ciało i krew¹⁷ nie mogą posiąść królestwa Bożego, i że to, co zniszczalne, nie może mieć dziedzictwa w tym, co niezniszczalne. ⁵¹ Oto ogłaszam wam tajemnicę: nie wszyscy pomrzemy, lecz wszyscy będziemy odmienieni¹⁸. ⁵² W jednym momencie, w mgnieniu oka, na dźwięk ostatniej trąby - zabrzmi bowiem trąba - umarli powstaną nienaruszeni, a my będziemy odmienieni¹⁹. ⁵³ Trzeba, ażeby to, co zniszczalne, przyodziało się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyodziało się w nieśmiertelność.

Hymn estchtologiczny i napomnienie

⁵⁴ A kiedy już to, co zniszczalne, przyodzieje się w niezniszczalność, a to, co śmiertelne, przyodzieje się w nieśmiertelność, wtedy sprawdzą się słowa, które zostały napisane: Zwycięstwo pochłonęło śmierć²⁰. ⁵⁵ Gdzież jest, o śmierci twoje zwycięstwo? Gdzież jest, o śmierci, twój oścień?^{21 56} Ościeniem zaś śmierci jest grzech, a siłą grzechu Prawo²². ⁵⁷ Bogu niech będą dzięki za to, że dał nam odnieść zwycięstwo przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. ⁵⁸ Przeto, bracia moi najmilsi, bądźcie wytrwali i niezachwiani, zajęci zawsze ofiarnie dziełem Pańskim, pamiętając, że trud wasz nie pozostaje daremny w Panu.

Przypisy

1. b-6a Jest to jeden z najstarszych fragmentów katechezy NT i najstarsze pisane świadectwo o zmartwychwstaniu Chrystusa.
2. Aluzja do nawrócenia Pawła. Nie tyle chodzi tu o przenośnie anormalnego porodu, ile raczej o pojęcie jeszcze niedojrzałego owocu. Apostoł świadkiem Zmartwychwstałego - por. Dz 1,21n.
3. Por. Dz 8,3; Dz 9,1n; Dz 22,4.19; Dz 26,9-12; Ga 1,13.23; Flp 3,6; 1 Tm 1,13.
4. Bez zmartwychwstania Chrystusa nie byłoby pełnego zwycięstwa nad szatanem i nad grzechem. Tekst klasyczny o zbawczym charakterze zmartwychwstania Chrystusa. Por. Rz 4,25.
5. Tzn.: "Jeżeli przedmiotem naszej nadziei w Chrystusie jest tylko to życie...".
6. Dosł.: "pierwociny".
7. Przeciwstawienie Chrystus - Adam; por. Rz 5,12-21.
8. Dosł.: "pierwociny".
9. Ps 110[109],1.
10. Ps 8,7.
11. Dotychczas nie wiadomo dokładnie, na czym polegała owa praktyka "chrztu za zmarłych". Być może, iż przyjmowano chrzest, ulegając życzeniom osób już zmarłych, po to, by się z nimi zjednoczyć po śmierci. Wówczas zwrot ten należałoby tłum.: "dla zmarłych", "ze względu na zmarłych". Gdyby jednak zmarli nie mieli zmartwychwstać, nie nastąpiłoby również przyszłe zjednoczenie z nimi, uwarunkowane niejako przyjęciem chrztu za życia.
12. Tzn. jestem narażony na niebezpieczeństwa śmierci. Por. Dz 9,23.29; Dz 14,19; 2 Kor 1,8nn; 2 Kor 4,10nn; 2 Kor 6,9; 2 Kor 11,23.
13. "Z dzikimi zwierzętami" - jest to zapewne nawiązanie do zmagań z ludźmi niechętnymi Pawłowi i głoszonej przez niego nauce (por. 2 Kor 1,8); "pomrzemy" - Iz 22,13.
14. Cytat z greckiego poety-komediopisarza, Menandra.
15. W tym wypadku: "podlegające prawom fizycznego rozkładu".
16. Rdz 2,7. "Ostatni Adam" - Chrystus, ożywiający mocą objawioną szczególnie w Jego zmartwychwstaniu. Por. Flp 3,18-21.
17. Semityzm służący do określenia człowieka żyjącego na ziemi. Por. Mt 16,17.
18. Aluzja do tych, których koniec świata zastanie przy życiu. Por. także 2 Kor 5,1-4; 1 Tes 4,16n. Wlg wiersz ten tłumaczy: "Wszyscy co prawda zmartwychwstaniemy, lecz nie wszyscy będziemy odmienieni".
19. Por. Mt 24,31; 1 Tes 4,16. Jest to nie tyle przekonanie, że ponowne przyjście Chrystusa zastanie Pawła przy życiu, ile raczej pragnienie Apostoła, by nie tracąc życia doczesnego (2 Kor 5,4), zjednoczyć się całkowicie z Bogiem, mając już ciało odmienione. Por. szczególnie Flp 1,23.
20. Por. Iz 25,8.
21. Por. Oz 13,14. "Oścień": zob. przypis do Dz 26,14.
22. Por. Rz 3,20; Rz 4,15; Rz 5,13.20; Rz 7,8.10.13; Ga 3,10.