Biblia Tysiąclecia →

Księga Psalmów →

Psalm 19

PSALM 19(18)¹

Chwała Boża w przyrodzie i Prawie

¹ Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.
² Niebiosa głoszą chwałę Boga,
dzieło rąk Jego nieboskłon obwieszcza.
³ Dzień dniowi głosi opowieść,
a noc nocy przekazuje wiadomość.
⁴ Nie jest to słowo, nie są to mowy,
których by dźwięku nie usłyszano;
^5 2 ich głos się rozchodzi na całą ziemię
i aż po krańce świata ich mowy.
Tam² słońcu namiot wystawił,
⁶ i ono wychodzi jak oblubieniec ze swej komnaty,
weseli się jak olbrzym, co drogę przebiega.
⁷ Ono wschodzi na krańcu nieba,
a jego obieg aż po krańce niebios,
i nic się nie schroni przed jego żarem.
⁸ Prawo Pana doskonałe - krzepi ducha;
świadectwo Pana niezawodne - poucza prostaczka;
⁹ nakazy Pana słuszne - radują serce;
przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy³;
¹⁰ bojaźń Pańska szczera, trwająca na wieki;
sądy Pańskie prawdziwe, wszystkie razem są słuszne.
¹¹ Cenniejsze niż złoto, niż złoto najczystsze,
a słodsze od miodu płynącego z plastra.
¹² Chociaż Twój sługa na nie uważa,
w ich przestrzeganiu zysk jest wielki,
¹³ kto jednak dostrzega swoje błędy?
Oczyść mnie od tych, które są skryte przede mną.
¹⁴ Także od pychy broń swojego sługę,
niech nie panuje nade mną!
Wtedy będę bez skazy i wolny
od wielkiego występku.
¹⁵ Niech znajdą uznanie słowa ust moich i myśli mego serca
u Ciebie, Panie, moja Skało i mój Zbawicielu!

Przypisy

1. Ps 19 Hymn o tendencjach dydaktycznych.
2. Opis słońca w stylu orientalnych mitologii. Mimo pewnej jego personifikacji, Psalmista uważa je jedynie za posłańca i świadka Stwórcy, któremu oddaje cześć (por. Ps 104[103],19; Ps 148,3). O czytelności obrazu wszechświata - por. Hi 38,33; Mdr 13,1-9; Rz 1,20. "Tam" - tłum. przyp.; inni tłum.: "w środku ich".
3. Podobnie jak promienie słoneczne, przykazania udzielają człowiekowi nowej siły życiowej.