23 stycznia 2017

Poniedziałek, III Tydzień zwykły
Rok A, I

Dzień Powszedni albo wspomnienie bł. Wincentego Lewoniuka i Towarzyszy, męczenników

Chrystus przeciw Szatanowi

I znów Ewangelia jest niewygodna dla naszej mentalności. Myślimy sobie, że chociaż grzeszę, mam słabości, to i tak jakoś to będzie. Tymczasem Jezus nas zaskakuje.

„Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego.” To trudne słowa. Musimy się z nimi zmierzyć. Nie jest to łatwe, bo bardzo często nasze sumienie, serce jest jak „dom wewnętrznie skłócony”. Jezus przypomina nam, że sprawa nawrócenia, życia w doskonałości jest bardzo trudną pracą wewnętrzną, jest ciągłym wysiłkiem człowieka nad tym, by zawsze żyć w zgodzie z Prawem Bożym, by nie marnować łaski Bożej, którą otrzymujemy. Na czym polega grzech przeciwko Duchowi Świętemu? Polega na odmowie przyjęcia tego zbawienia, jakie Bóg ofiaruje człowiekowi przez Ducha Świętego. Polega na odmowie przyjęcia tego odpuszczenia, którego wewnętrznym szafarzem jest Duch Święty, a które zakłada całą prawdę nawrócenia, dokonanego przezeń w sumieniu. Polega na radykalnej odmowie nawrócenia się (por. św. Jan Paweł II, encyklika „Dominum et Vivificantem”).

Ks. Mariusz Frukacz