8 stycznia 2019

Wtorek, II Tydzień po Narodzeniu Pańskim
Rok C, I

Dzień Powszedni

O co proszę? O głęboką wiarę w cudowną opiekę Jezusa w moim życiu

Wyobrażę sobie siebie w tłumie ludzi, który czeka na Jezusa.
Pragną Go zobaczyć, słuchać, dotknąć choć przez chwilę. Zauważę
poruszenie ludzi, gdy pojawia się Nauczyciel (w. 34).

Trwając wyobraźnią w tłumie, do którego zbliża się Jezus,
zwrócę uwagę na własne odczucia i poruszenia. Gdzie najchętniej
stanąłbym w tłumie? Z jakimi reakcjami ludzi najbardziej
się utożsamiam? Co chciałbym powiedzieć Jezusowi?

Zatrzymam swój wzrok na twarzy Jezusa. Zobaczę Jego pełne
miłości oczy, z których przebija litość (w. 34). Widzi do samej
głębi biedę i potrzeby każdego. Patrzy na mnie. Widzi moje
serce, moje duchowe potrzeby. Pragnie je zaspokoić. Czego
najbardziej pragnę od Jezusa?

Tłumy ludzi słuchały Jezusa do późnej pory (w. 35). Są zmęczeni
i głodni. Wsłucham się w rozmowę Jezusa z uczniami
(ww. 35-38). Zwrócę uwagę na bezradność uczniów, gdy słyszą:
„Wy dajcie im jeść”.

Przywołam sytuacje z mojego życia, w których doświadczyłem
silnej bezradności. Czego dotyczyły? Jak się wtedy zachowywałem?
Jak wyglądały moje modlitwy? W czym dzisiaj najbardziej
doświadczam swoich ograniczeń? Powiem o tym Jezusowi.

Będę kontemplował Jezusa, który dokonuje cudu rozmnożenia
chleba. Zwrócę uwagę na każdy szczegół tej sceny (ww. 39-44).
Jezus w prostych słowach i znakach dokonuje rzeczy po ludzku
niemożliwych. Będę podziwiał Jezusa pełnego mocy.

Wrócę z Jezusem do wydarzeń z mojego życia, w których
doświadczyłem Jego szczególnej opieki. Za które cuda chciałbym
Mu podziękować? Będę dzisiaj częściej modlił się słowami:
Jezu, dziękuję Ci za Twoją cudowną obecność w moim życiu!”

Krzysztof Wons SDS/Salwator