5 stycznia 2018

Piątek, II Tydzień po Narodzeniu Pańskim
Rok B, II

Dzień Powszedni

O co proszę? O doświadczenie osobistego spotkania Jezusa w Jego Słowie

Stanę przy Filipie, którego spotyka Jezus. Słyszy zaledwie kilka
słów, które diametralnie zmieniają Jego kierunek życia (w. 43-
-44). Znalazł Tego, o którym tyle razy czytał w Pismach (w. 45).
Jakie słowa z Biblii najbardziej zmieniły moje życie? Czy nadal
odnajduję w nich przestrzeń żywych spotkań z Jezusem?

Wczuję się w entuzjazm Filipa, z jakim opowiada Natanaelowi
o Jezusie (w. 45). On nie tylko o Nim słyszał, nie tylko czytał –
on osobiście Go spotkał! Czy mogę powiedzieć, że osobiście
spotkałem Jezusa? Czy to spotkanie jest we mnie nadal żywe?

Pomyślę, że Filip kieruje te słowa do mnie. Chce, abym podobnie
jak On zobaczył Jezusa, „dotknął Go”. Mówi mi, że Jezus
jest synem Józefa z Nazaretu (w. 45). Nie mieszka „w obłokach”,
ale stąpa razem ze mną po drogach, które codziennie
przemierzam! Pragnie mnie spotkać. Czy naprawdę tego chcę?

„Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego...” (w. 47). On
widzi każdy krok, który czynię w Jego kierunku. Zna mnie podobnie
jak Natanaela (ww. 47-48). Nigdy nie spuszcza ze mnie
wzroku. Będę trwał skupiony na spojrzeniu Jezusa i prosił Go,
aby odsłonił prawdę o mnie samym.

Zwrócę uwagę na reakcję Natanaela. Spojrzenie Jezusa przeniknęło
i przemieniło Go do głębi. Wyznaje, że jest Synem
Bożym i Królem! (w. 49). Będę prosił Jezusa, aby i mnie przemienił
swoim Słowem i spojrzeniem.

Ucieszę się obietnicą Jezusa: „Zobaczysz jeszcze więcej niż to”
(w. 50). Życie z Nim przekracza moje wyobrażenia i oczekiwania.
Już dzisiaj zapewnia mnie, że kiedyś ujrzę Go w chwale,
otoczonego aniołami (w. 51). Będę powtarzał: „Daj mi ujrzeć
Twoją chwałę!”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator