25 grudnia 2017

Poniedziałek, Oktawa Narodzenia Pańskiego
Rok B, II

Uroczystość Narodzenia Pańskiego

Nie zapomnij!

Weź udział we Mszy św.

O co proszę? O głębokie doświadczenie narodzin Jezusa w moim życiu

Zaproponuję mojej rodzinie, wspólnocie, aby wyznaczony na
pasterkę fragment z Ewangelii św. Łukasza przeczytać przed
wieczerzą wigilijną. Po wieczerzy postaram się znaleźć czas na
ewangeliczną kontemplację opisanego wydarzenia.

Będę wzywał Ducha Świętego, aby pomógł mi wejść w wydarzenie
nocy Betlejemskiej, uczestniczyć w nim i przebywać
z miłością blisko Maryi i Józefa, i Niemowlęcia.

„Dołączę się” do Maryi i Józefa, którzy wędrują do Betlejem
(ww. 1-5). Maryja jest w stanie błogosławionym. Od porodu
dzielą Ją już tylko dni. W trudnych warunkach musi przejść
z Józefem ok. 150 km. Zobaczę ich zmęczenie, ale także ich
spokój i ufność.

Józef próbuje znaleźć godne miejsce dla rodzącej Maryi.
Gospody są pełne (w. 7). Kiedy puka, słyszy odmowę. Drzwi się
przed nimi zamykają. Będę towarzyszył im w ich cierpieniu.

Uświadomię sobie, że kiedy przeżywam podobne momenty,
powtarza się w moim życiu tajemnica Bożego narodzenia.
Maryja jest gotowa rodzić dla mnie Jezusa wszędzie tam, gdzie
spotykam się z odrzuceniem.

Będę prosił o głębokie doświadczenie i przeżycie narodzin Jezusa
(ww. 6-7). Wejdę z Maryją i Józefem do stajni. Jest zimno,
cuchnie. W nieludzkich warunkach objawia się nieskończona
miłość Boga.

Będę kontemplował najpierw wiarę i miłość Maryi, a potem
cichość i troskliwość Józefa. Atmosfera niezwykłej dobroci.
Razem z pasterzami będę trwał w niej aż do nasycenia. Wezmę
na ręce Jezusa, będę tulił Go w swoich ramionach i powtarzał:
„Jezu, kocham Cię. Ty jesteś moim zbawieniem”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator