14 października 2018

Niedziela, XXVIII Tydzień zwykły
Rok B, II

Dwudziesta Ósma Niedziela zwykła

Nie zapomnij!

Weź udział we Mszy św.

O co proszę? O wielkie pragnienia duchowe i zdolność do rezygnowania dla Jezusa

Będę przyglądał się człowiekowi, który biegnie do Jezusa i upada przed Nim na kolana. Zwrócę uwagę na przejęcie, z jakim pyta Jezusa. Chce się dowiedzieć, jak osiągnąć życie wieczne (w. 17). Zapytam siebie o moje najgłębsze pragnienia. Co w nich dominuje?

Jezus przypomina mi, że podstawową drogą do wieczności jest wierność przykazaniom (w. 19). Czy mógłbym teraz spojrzeć Jezusowi prosto w oczy i powiedzieć: „Nauczycielu, przestrzegam przykazań od mojej młodości”? (w. 20).

Wpatrując się w Jezusa, przywołam po kolei Boże przykazania. Zatrzymam się nad każdym z nich. Będę Mu dziękował za każdą wierność i żałował szczerze za niewierności.

Wyobrażę sobie Jezusa, który patrzy na mnie z miłością i pyta: „Czy jest coś, czego jeszcze nie potrafi sz Mi oddać „na zawsze”? (ww. 21-22). Jakiego żądania z Jego strony bałbym się najbardziej?

Jezus przestrzega mnie jednak przed zniewoleniem bogactwami i nieuporządkowanym przywiązaniem. Jezus jest szczery wobec mnie: gromadząc wiele, na wiele będę narażony (ww. 23-25).

Zaproponuję sobie „test na wolność”. Wymienię przed Jezusem wszystko, co jest dla mnie najcenniejsze: osoby, rzeczy, zdolności, karierę. Spróbuję świadomie, po kolei Mu to oddać. Z czego jest mi najtrudniej w tej chwili zrezygnować? O co chciałbym prosić Jezusa?

Jezus zapewnia mnie, że jeśli podporządkuję Mu mienie swojego życia, otrzymam stokroć więcej tam, gdzie żyję i pracuję (ww. 28-30). Nie dokona się to jednak bez wysiłku i zmagań. Zawierzę Jezusowi całe moje życie i wieczność, do której zmierzam: „Jezu, jesteś moim największym dobrem!”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator