28 czerwca 2018

Czwartek, XII Tydzień zwykły
Rok B, II

Wspomnienie św. Ireneusza, biskupa i męczennika

O co proszę? O głęboką wiarę w uzdrawiającą moc Słowa

Rozpocznę od gorącej modlitwy do Ducha Świętego, aby otworzył moje serce na każde słowo Jezusa. Pomyślę, że zwraca się do mnie osobiście. Bardzo Mu zależy, abym kiedyś był w Jego królestwie. Usiądę blisko Jezusa i wsłucham się w Jego słowa.

Jezus przestrzega mnie przed budowaniem pozornej więzi z Bogiem, która polega jedynie na słowach, na zewnętrznych gestach. Moja rzeczywista zażyłość z Jezusem będzie się sprawdzać w uległości Jego Ojcu (w. 21).

Jezus przywołuje dzień sądu ostatecznego, w którym wielu będzie powoływało się na znaki i cuda, jakich dokonywali w Jego imieniu, On natomiast będzie powoływał się na stan ich serca i sumienia (w. 23).

Co mogę powiedzieć o moralnym stanie mojego życia? W szczerej rozmowie z Jezusem zapytam Go, co sprawia Mu największą radość w moim życiu, a co Go najbardziej rani? Czy chciałbym dzisiaj stanąć przed Nim z moim sumieniem?

„Nigdy was nie znałem...”. Jakie poruszenia wywołują we mnie słowa Jezusa? Co mogę powiedzieć dzisiaj o mojej wewnętrznej zażyłości z Jezusem? Czy jest we mnie jakaś nieprawość, która oddala mnie od Niego?

Jezus obiecuje mi, że Jego słowo będzie największym oparciem mojego życia (ww. 24-27). Pomoże mi przetrwać każdą próbę. Czy doświadczyłem już tego w moim życiu? Co mogę powiedzieć o moim życiu słowem w codzienności?

Poproszę o łaskę zdumienia Jego Słowem (ww. 28-29). Jezus uczy mnie jak Ten, który ma władzę! Z pokorą odsłonię przed Nim największe słabości mojego życia. Oddam Mu je, powtarzając aż do nasycenia serca: „Twoje słowo jest moją mocą”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator