19 listopada 2017

Niedziela, XXXIII Tydzień zwykły
Rok A, I

Trzydziesta Trzecia Niedziela zwykła

Nie zapomnij!

Weź udział we Mszy św.

O co proszę? O hojność i mądrość w rozwijaniu swoich życiowych talentów

„Przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek” (w. 14). Uświadomię sobie, że Bóg powołując mnie do życia, przekazał mi swój majątek. Tym majątkiem jestem ja i talenty, które mi dał. Bardzo Mu na mnie zależy.

Jak głęboko wierzę w prawdę, że nabrałem wartości w oczach Bożych i że On mnie miłuje (por. Iz 43,4)? Jakie jest moje poczucie własnej wartości? Czy moje życie i powołanie przeżywam jako dar? Czy są one dla mnie źródłem radości?

„Każdemu dał według jego zdolności” (w. 15). Nie ma człowieka, którego Bóg by nie obdarował. Każdy otrzymuje pełnię darów według zamiarów Stwórcy. Jakie są moje największe talenty?

Za które z talentów chciałbym Panu Bogu szczególnie podziękować? Czy potrafi ę zaakceptować moje braki? Czy nie ulegam kompleksom, uczuciu zazdrości?

Talenty otrzymane od Boga kryją w sobie ogromną moc rozwoju. Są dla mnie wyzwaniem. Domagają się mojego współdziałania (ww. 19-25). Które z otrzymanych talentów najbardziej rozwijam, a które zakopuję?

Zauważę, że Jezus w przypowieści o talentach kładzie nacisk na „wierność w niewielu rzeczach” (ww. 21-23). Dla Boga nie jest najważniejsza wielość rzeczy, które wykonuję, ale wierność, z jaką podchodzę do najmniejszych obowiązków. Co mogę powiedzieć o wierności Bogu w drobnych rzeczach?

W modlitwie zawierzenia oddam Jezusowi swoje życiowe talenty, poproszę, aby był gospodarzem mojego majątku, strzegł go i pomagał pomnażać. Oddam Mu siebie, powtarzając: „Rozporządzaj moim życiem według Twoich zamierzeń!”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator

Rozważania

Konrad Małys OSB