11 października 2017

Środa, XXVII Tydzień zwykły
Rok A, I

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Jana XXIII, papieża

O co proszę? O ducha głębokiej modlitwy i zażyłą więź z Ojcem

Będę kontemplował Jezusa, który się modli (w. 1). Zbliżę się do Niego, aby trwać razem z Nim w skupieniu. Zobaczę Jego rozmodloną twarz. Jakie pragnienia budzą się we mnie? O co chciałbym Go prosić?

Zwrócę uwagę na ucznia, który jest pod wrażeniem modlitwy Jezusa. Wsłucham się w jego prośbę: „Panie, naucz nas się modlić” (w. 1).

Zamienię tę prośbę w moją modlitwę do Jezusa. Będę powoli, przez dłuższy czas, powtarzał z wewnętrznym pragnieniem: „Jezu, naucz mnie modlić się”.

Jezus pragnie nauczyć mnie modlitwy do Ojca. Uświadomię sobie, że wprowadza mnie w swoje głębokie pragnienie zjednoczenia z Ojcem.

Wyobrażę sobie Jezusa, który jak starszy brat, bierze mnie w ramiona i uczy modlitwy do Ojca. Będę powoli powtarzał za Jezusem słowa modlitwy (ww. 2-4).

Które ze słów modlitwy „Ojcze nasz” poruszają mnie najgłębiej? Które słowa rodzą we mnie największe pragnienia? Zatrzymam się przy nich dłużej, aż do wewnętrznego nasycenia. Poproszę Jezusa, aby wypowiadał razem ze mną umiłowane słowa modlitwy.

Będę starał się trwać w modlitwie „Ojcze nasz”. Uświadomię sobie, że Jezus modli się razem ze mną. Razem ze Mną pragnie wpatrywać się w Ojca.

Mogę powtarzać w różnych momentach dnia wybrane wersety modlitwy: „Ojcze, niech się święci imię Twoje”; „Ojcze, niech przyjdzie Twoje królestwo...”; „Ojcze, bądź wola Twoja...”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator