7 października 2017

Sobota, XXVI Tydzień zwykły
Rok A, I

Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej

O co proszę? O łaskę wewnętrznej radości, że moje imię zapisane jest w niebie

Wejdę w klimat radości uczniów. Wyobrażę sobie uśmiech Jezusa, który cieszy się razem z nimi. Są szczęśliwi, ponieważ namacalnie doświadczyli, jaką moc ma ich posługa, gdy działają w imię Jezusa (w. 17).

Uświadomię sobie, że Jezus pragnie mi udzielać władzy przez Słowo, którego słucham. Jeśli żyję w mocy Jego Słowa, wszelkie złe duchy będą ustępować (ww. 18-19). Jezus jest większy od moich największych zmartwień i pokus.

Moje imię zapisane jest w niebie (w. 20). Ta prawda może stać się dla mnie niewyczerpalnym źródłem szczęścia. Ojciec codziennie wypowiada z miłością moje imię. Jestem dla Niego ważniejszy niż moje apostolskie sukcesy.

Będę wpatrywał się w Jezusa, który przeżywa radość w Duchu Świętym (w. 21). Uwielbia Ojca, że dzieli swoje tajemnice z prostaczkami, słabymi i kruchymi jak ja. Jego miłość jest absolutnie darmowa. Będę uwielbiał Ojca razem z Jezusem.

Zwrócę się do Jezusa z gorącą prośbą, aby uczył mnie przebywać z Ojcem, tak jak On; aby przeniknął mnie swoją miłością do Ojca i kształtował Jego obraz w moim sercu (w. 22).

Jezus uświadamia mi, że jestem prawdziwym szczęściarzem (ww. 23-24). Oczami wiary widzę codziennie Boga w sakramentach, słyszę Go w Słowie, w wydarzeniach Kościoła (pontyfi kat Jana Pawła II). Czy potrafi ę się tym wewnętrznie cieszyć?

Pomyślę o tym, jak cudownie Jezus karmi moje duchowe pragnienia w sakramentach, w Słowie, w modlitwie. Będę modlił się z wdzięcznością słowami: „Dziękuję Ci. Jesteś moim największym pragnieniem”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator