29 września 2017

Piątek, XXV Tydzień zwykły
Rok A, I

Święto świętych Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała

O co proszę? O wieczne radowanie się razem z aniołami oglądaniem Boga

Rozpocznę od żarliwej modlitwy do Anioła Stróża, aby pomógł mi otworzyć się w tej medytacji na Słowo i przeżyć razem z uczniami żywe i przemieniające spotkanie z Jezusem.

„Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego...” (w. 47). On widzi każdy krok, który czynię w Jego kierunku. Zna mnie podobnie jak Natanaela (ww. 47-48). Nigdy nie spuszcza ze mnie wzroku. Znał mnie, zanim pierwszy raz pomyślałem o Nim. Będę trwał skupiony na spojrzeniu Jezusa i prosił Go, aby odsłonił mi prawdę o mnie samym.

Zwrócę uwagę na reakcję Natanaela. Spojrzenie Jezusa przeniknęło i przemieniło Go do głębi. Już nie jest chłodny i obojętny jak wcześniej. Porwany przez Jezusa, wyznaje, że jest Synem Bożym i Królem! (w. 49). Będę prosił Jezusa, aby i mnie przemienił swoim Słowem i spojrzeniem.

Ucieszę się obietnicą Jezusa: „Zobaczysz jeszcze więcej niż to” (w. 50). Życie z Nim przekracza moje wyobrażenia i oczekiwania. Czy wierzę w to, że nikt po za Jezusem nie może uczynić mojego życia w pełni szczęśliwym? Czy jest we mnie decyzja, aby jak Natanael wybrać Go na Króla mojego życia?

Już dzisiaj Jezus zapewnia mnie, że kiedyś ujrzę Go w chwale, otoczonego aniołami (w. 51). Wejdę w serdeczny dialog z aniołami, dzisiejszymi patronami. Będę ich prosił, aby strzegli moich dróg i prowadzili mnie ku Jezusowi, zwłaszcza wtedy, gdy oddalam się od nieba i skupiam jedynie na tym, co ziemskie.

Przylgnę do Jezusa razem z moim Aniołem Stróżem. Powierzę Mu całe moje życie i powołanie. Będę powtarzał z przeżyciem: „Daj mi ujrzeć Twoją chwałę i kontemplować Twoje piękno na zawsze”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator