28 września 2017

Czwartek, XXV Tydzień zwykły
Rok A, I

Wspomnienie św. Wacława, męczennika

O co proszę? O czyste sumienie, wolne od niepokoju i zgryzoty

Wejdę w stan ducha Heroda Antypasa. Jest udręczony. Prowadzi życie niemoralne – żyje z żoną swego brata, zabił Jana. Słysząc o Jezusie, odczuwa niepokój (w. 7-8).

Zapytam o mój stan ducha. Co przeważa we mnie: pokój czy niepokój, smutek czy radość, wewnętrzna pewność czy lęk? Zatrzymam się dłużej przy moim stanie ducha. Czego dotyczą moje doznania?

Spróbuję rozmawiać z Jezusem o moich odczuciach. Co najbardziej obciąża moje serce i sumienie? Co odbiera mi radość życia? Powiem Mu o tym. Będę prosił o uwolnienie i uzdrowienie.

„Któż więc jest Ten...?” (w. 9). Zatrzymam się dłużej przy moim obrazie Jezusa. Jakie wyobrażenie Jezusa noszę w sercu? Co mogę powiedzieć o mojej relacji z Nim? Co w Jezusie najbardziej mnie pociąga, a czego się boję? Wyznam Mu to.

„I chciał Go zobaczyć...” (w. 9). Wrócę do moich spotkań z Jezusem: do mojej modlitwy, słuchania Słowa, do sakramentów, nabożeństw. Dlaczego się z Nim spotykam? Jakie pragnienia i motywacje dostrzegam w moich duchowych praktykach?

Zbliżę się do Jezusa, „usiądę blisko Niego” i będę rozmawiał o tym, co do tej pory usłyszałem o Nim w moim życiu, o osobach, które mi o Nim mówiły. Będę Go prosił, aby pomógł mi pogłębić z Nim przyjaźń.

Wyznam szczerze moje grzechy i nieuporządkowane przywiązania, które wprowadzają niepokój w moje serce i gaszą pragnienie więzi z Jezusem. Będę powtarzał w sercu: „Jezu, nauczyć mnie żyć w prawdzie i wolności”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator