22 września 2017

Piątek, XXIV Tydzień zwykły
Rok A, I

Dzień Powszedni

O co proszę? O uzdrowienie duszy z moich zniewoleń i całkowite przylgnięcie do Jezusa

Będę kontemplował Jezusa, który idzie od miasta do miasta, od wsi do wsi, głosząc Dobrą Nowinę (w. 1). Przyłączę się do Dwunastu i kobiet, którzy Mu towarzyszą. Wyobrażę sobie ludzi, którzy lgną do Niego. Przywraca im radość, pokój serca, uzdrawia...

Wyobrażę sobie, że Jezus przychodzi do mojego domu, rodziny, wspólnoty. Podchodzi do mnie, do bliskich... Poproszę Go, aby otworzył mnie na Słowo, które chce nam zostawić. Jakie Słowa z Ewangelii w ostatnim czasie poruszają mnie najbardziej?

Słowo Jezusa jest pełne mocy. Uwalnia od złych duchów i słabości (w. 2). Uświadomię sobie, że codziennie Jezus zostawia mi słowo, które może mnie leczyć i wracać mi wolność. Które ze słów dzisiejszej Ewangelii porusza mnie i wzmacnia? Będę je z wiarą powtarzał.

Co najbardziej osłabia moją wolę? W jakich miejscach czuję się najczęściej atakowany przez kusiciela. Zwierzę się Jezusowi ze swojej niemocy. Poproszę Go, aby uwolnił mnie od złych duchów, które mnie nękają.

Łukasz wymienia po imieniu kobiety, które Jezus uzdrowił (w. 3). Przyprowadzę do Niego osoby mi najdroższe, które cierpią, są poranione, błądzą moralnie i duchowo. Powiem o nich Jezusowi, wymienię je po imieniu. Będę prosił z wiarą, aby je ocalił!

Zobaczę szczęście w oczach uzdrowionych kobiet. Są wolne od swoich słabości. Przylgnęły do Jezusa. Zawdzięczają Mu wszystko. Usługują z miłością. Czy czuję się szczęśliwy? Jakie wydarzenia w życiu najbardziej mnie zbliżyły do Jezusa?

Przyłączę się do kobiet, aby nasycać się ich szczęściem, pokojem serca. Usługują Jezusowi ze swego mienia (w. 3). Razem z nimi będę powtarzał: „Jezu, jesteś całym moim mieniem”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator