18 września 2017

Poniedziałek, XXIV Tydzień zwykły
Rok A, I

Święto św. Stanisława Kostki, zakonnika

O co proszę? O dar głębokiego przebywania w obecności Jezusa na co dzień

Będę kontemplował dwunastoletniego Jezusa, który z Maryją i Józefem pielgrzymuje do Jerozolimy. Popatrzę na ich twarze zmęczone wędrówką. Będę się przysłuchiwał ich wspólnym rozmowom (ww. 41-42).

Zastanowię się nad obecnością Jezusa w życiu mojej rodziny, mojej wspólnoty. Czy i jak często spotykamy się z Jezusem we wspólnej modlitwie? Czy dostrzegamy Go w naszych rodzinnych sprawach i czy rozmawiamy o Nim? Co nas łączy we wspólnym przebywaniu ze sobą, a co nam przeszkadza?

Wrócę do sceny z Ewangelii i włączę się całym sercem w dramat Maryi i Józefa (ww. 43-45). Będę patrzył, jak szukają Jezusa. Zwrócę uwagę na ich przejęcie i wytrwałość, z jaką Go szukają. Porozmawiam z Maryją o przeżyciach, które Jej wtedy towarzyszyły.

Jak zachowuję się, gdy gubię Jezusa w moim życiu? Czy teraz jestem blisko Niego czy daleko? Czy jest we mnie tęsknota za Jezusem?

Będę kontemplował radość Maryi i Józefa, którzy odnajdują Jezusa (ww. 46-48). Poproszę o takie usposobienie serca, któremu będzie towarzyszyło stałe pragnienie szukania Jezusa i radość odnajdywania Go w każdym dniu.

Chociaż odnaleźli Jezusa, nie wszystko było dla nich jasne i zrozumiałe (ww. 49-50). Muszę jak Maryja chować w sercu wszystkie wydarzenia codzienności i czekać na światło i łaskę zrozumienia Bożych planów (w. 51).

Poproszę Maryję i Józefa, aby wyprosili mi postawę pokornej i ufnej uległości wobec Jezusa.

Krzysztof Wons SDS/Salwator