16 września 2017

Sobota, XXIII Tydzień zwykły
Rok A, I

Wspomnienie świętych męczenników Korneliusza, papieża, i Cypriana, biskupa

O co proszę? O dogłębne rozeznanie fundamentu i o łaskę budowania życia na Słowie

Jezus zaprasza mnie do dokonania pogłębionego rozeznania duchowego: jakie owoce wydaje moje życie i jak na dzisiaj wygląda „budowla” mojego życia. Poproszę Ducha Świętego, aby prowadził mnie do rzetelnego rozeznania.

„Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo” (w. 44). Modlitwa jest najlepszą drogą do poznania siebie. Poproszę Jezusa, aby pomógł mi spojrzeć w prawdzie na główne owoce mojego dotychczasowego życia: dobre i złe.

Mogę narysować na kartce drzewo symbolizujące moje życie i wypisać na nim owoce mojego życia: dobre i gorzkie. Poproszę Jezusa, aby był moim przewodnikiem życia; wyznam Mu swoje oddanie i uległość.

Serce jest jak skarbiec (w. 45). W nim ukrywam swoje pragnienia, zamiary, myśli. Moje słowa i zachowania są lustrem, w którym odbija się stan mojego serca. Powiem Jezusowi o wszystkim, co teraz dzieje się moim sercu.

Im częściej słucham Słowa, przebywam z nim na co dzień, tym bardziej grożą mi powierzchowność i przyzwyczajenie (w. 46). Muszę pytać siebie, czy obfi tość usłyszanego Słowa prowadzi mnie do większej wierności woli Jezusa.

Jezus chce, abym budował na Jego Słowie (ww. 47-49). Bez Jego Słowa grozi mi życiowa ruina. Czy jestem przekonany, że jedynie na Słowie mogę zbudować coś trwałego? Czy mogę powiedzieć, że jest dla mnie fundamentalną wartością życia?

Podziękuję Jezusowi za łaskę rozeznania. Powiem Mu o moim samopoczuciu. Co chciałbym zmienić w moich decyzjach i wyborach? Będę modlił się dzisiaj słowami: „Niech Twoje Słowo leczy moje serce i stanie się skałą oparcia”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator