12 września 2017

Wtorek, XXIII Tydzień zwykły
Rok A, I

Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi

O co proszę? O dar głębokich pragnień na modlitwie

Będę towarzyszył Jezusowi, który idzie modlić się na górę (w. 12). Zbliżę się do Niego, aby trwać razem z Nim na nocnej modlitwie. O ile będzie to służyć mojemu większemu dobru duchowemu, mogę zaplanować medytację na godzinę nocną, czuwając z Jezusem.

Zapytam siebie o moje pragnienie modlitwy. Czy znajduję czas na modlitwę przedłużoną? Czy mam swoją „górę” – umiłowane miejsce ciszy i osobistej modlitwy.

Po całonocnej modlitwie Jezus wybiera Dwunastu (ww. 13-16). Wybór każdego ucznia jest przemodlony przez Jezusa. Każdego z nich otrzymał od Ojca i każdego powierza Ojcu. Każdego miłuje, choć bardzo różnią się od siebie.

Uświadomię sobie, że Jezus nie przestaje wstawiać się za mną do Ojca. Nieustannie prosi za mną. Codziennie oddaje mnie Ojcu, który wybrał mnie jeszcze przed założeniem świata.

Zwrócę uwagę na „wielkie mnóstwo ludu”, który czeka na Jezusa (ww. 17-18). Są spragnieni Jego słowa. Przyszli z daleka, z nadzieją na uzdrowienie z chorób. Czego najbardziej oczekuję w tej chwili od Jezusa? Powiem Mu o moich pragnieniach.

„Cały lud starał się Go dotknąć” (w. 19). Uświadomię sobie, że codziennie mogę dotykać Jezusa w Eucharystii. Co mogę powiedzieć o moich spotkaniach z Jezusem w Eucharystii, w Komunii Świętej, na adoracji?

Zbliżę się do Niego, aby Go dotknąć „moimi” pragnieniami. Będę częściej powtarzał modlitwę pragnienia: „Ciebie pragnie moja dusza”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator