5 września 2018

Środa, XXII Tydzień zwykły
Rok B, II

Dzień Powszedni

O co proszę? O głębokie doświadczenie obecności i mocy Jezusa w moim kruchym życiu

Zobaczę szczęśliwego Piotra, który przyjmuje Jezusa w swoim domu (w. 38). Przyszedł do prostego rybaka prosto z synagogi. Wejdę do domu Piotra, aby pobyć razem z nimi.

Pomyślę, że Jezus codziennie odwiedza mój dom. Pragnie pobyć ze mną tam, gdzie żyję, spotkać tych, z którymi żyję, zobaczyć to, czym żyję. Czy są takie miejsca, sytuacje, relacje, w których nie wyobrażam sobie spotkania z Jezusem? Jeśli tak, to dlaczego?

Stanę przy Jezusie, który zbliża się do chorej teściowej Piotra. Ma wysoką gorączkę. Usłyszę, jak domownicy proszą Jezusa, aby ją uzdrowił. Jezus spełnia ich prośbę (w. 39).

Kto choruje w moim domu (fi zycznie, psychicznie, duchowo)? Kto lub co potrzebuje uzdrowienia od Jezusa? O co chciałbym Go prosić?

Wyjdę przed dom Piotra. Jest wieczór. Zobaczę ludzi, którzy przynoszą swoich chorych (w. 40). Jezus wychodzi do nich i uzdrawia ich z rozmaitych chorób. Czy wierzę, że Jezus potrafi zaradzić każdej mojej nędzy i nędzy moich bliskich?

Przybliżę się do Jezusa, który wypędza złe duchy (w. 41). Będę trwał w Jego obecności i prosił o doświadczenie Jego boskiej mocy. Oddam Mu wszystkie miejsca mojego życia, w których odczuwam największą kruchość, słabość i kuszenie Złego.

Udam się z Jezusem na pustynię. Będę modlił się razem z Nim. Potem będę towarzyszył Mu w drodze do innych miast (ww. 42-44). Jezus pragnie mojego czuwania i trwania przy Nim w różnych sytuacjach życia.

Padnę do stóp Jezusa i uznam w Nim mojego Pana i Zbawiciela. Będę trwał w ciągu dnia w prostym akcie strzelistym: „Jezu, Ty jesteś moim Panem i Zbawicielem”.

Krzysztof Wons SDS/Salwator